wtorek, 21 sierpnia 2012
przed, w trakcie i po - konwentowo
Myślałżem, że przygotowania do gamesroomienia będą przebiegały podobnie jak w poprzednim roku - tłuczenia planszówek do oporu. Nie do końca wyszło. Nie udało się zgadać z pozostałymi graczami wspólnego terminu - zawsze coś komuś nie pasowało, trudno. Rozgrywki w Grę o tron odwleczono. Nie ma tego złego, bo szczęściem akurat zjechał mój brachol i z nim tłukliśmy plus nieraz rodzicowie. Skatowaliśmy kilka planszówek:
- Linie lotnicze: Europa - fajna familijna gra strategiczna. Przywodzi trochę na myśl Ticket to ride (zresztą to chyba ten sam autor?) bo w obu grach wykonujemy jedną z czterech dostępnych akcji na ręce, jest mapa na której kładziemy samoloty, karty na ręce. Ale w tej planszówce żaden gracz nie ma przypisanego koloru samolotów ino każdy może rozwijać dowolną linie lotniczą ponieważ walczymy tutaj o wpływy w tych liniach zagrywając ich karty. W pewnych momentach zaczynamy rozliczanie linii i wpływów w nich: to jak dużo weźmiemy punktów zwycięstwa zależy od tego jak rozwinięta jest trasa danej linii i to kto ma najwięcej tej linii zagranych kart (a więc fajnie można przeskoczyć wpływ w danej linii gdy jeden gracz ją dobrze rozwinął i miał najwięcej kart, a potem my, szach! zagrywamy trzy takie same karty i wychodzimy na prowadzenie). Bardzo sympatyczna gierka, nie jest to gra do móżdżenia ale jednak bardziej trzeba myśleć i przewidywać ruchy niż w Ticket to ride.
- Finito! - strasznie losowa gierka o układaniu żetonów z cyframi na polach, które wskaże rzut kostką k20. Żetony zawierają liczby od 1 do 12 i wygrywa gracz, któremu pierwszemu uda się je ułożyć od najmniejszej do największej. Hit w domu, bardzo przypadła do gustu też dzieciakom na spotkaniach, w gronie graczy umiarkowany entuzjazm (co mnie poniekąd cieszy bo pokazuje, że coraz mniej popularne robią się gry losowe :) ). Mi się podobała, fajny filler gdzie nie trzeba za dużo myśleć i można przy tym odpocząć miło pomiędzy dużymi partiami.
- Set - hmm... w domu dosyć negatywnie przyjęta, ale gry skojarzeniowe oprócz Dobble tam zazwyczaj nie podchodziły. Pozostałe partie umiarkowane podejście. W grze mamy talię kart i jeden z graczy wykłada je na stół w prostokąt złożony bodajże z 3x4 karty a celem gry jest odnalezienie tytułowego seta jako pierwszy. Set to 3 karty które mają takie sam albo różne: kształty wzorów na kartach, kolory wzorów, ilość wzorów i coś jeszcze jednego ale w tym momencie wypadło mi z głowy. Wszystko byłoby super i naprawdę by podeszło gdyby nie rozkładanie kart w ten prostokąt. Gdy robiłem to za pudełkiem jako sędzia i odsłaniając na raz, dwa, trzy pudełko było niby okej, ale w tym czasie gracze automatycznie zaczynali gadać o duperelach co odciągało uwagę od gry i po kilku-kilkunastu rozdaniach zaczynało wszystkich irytować. Druga metoda to wykładanie kart przez jednego z graczy na żywo, a więc obserwowanie na bieżąco i krzyczenie jak coś od razu wylazło - tutaj znowu ciężko było wyłonić zwycięzce bo prawie wszyscy dostrzegali set w tym samym momencie. Gra ma potencjał na fajną imprezówkę ale przez problem z wykładaniem kart strasznie u nas straciła.
- Atlantis - prosta ale bardzo fajna gra na lekkie kombinowanie. Fabularnie wygląda to tak, iż jako mieszkańcy topiącej się Atlantydy uciekamy na stały ląd łapiąc w łapy wartościowe rzeczy jakie tylko nawiną nam się pod rękę. Mechanicznie prezentuje się tak: każdy ma 3 ludków, zaczynamy z Atlantydy i przemy do stałego lądu (gdy ostatni ludek pierwszego gracza tam dotrze koniec gry), który rozdziela tor ułożony z kafelków różnych cennych rzeczy (wazy, biżuteria, sztuka, złoto itd.). Aby się poruszyć zagrywamy karty z ręki przedstawiające owe cenności i poruszamy się ludkiem na pierwsze pole z tą rzeczą. Po czym zabieramy kosztowność za nami, co zazwyczaj tworzy wyrwę na planszy, którą wypełnia woda. Kolejne ludki gdy będą chciały ją przebyć muszą zapłacić koszt przejścia równy wartości najtańszego skarbu z otaczających tą wodę. Proste ale dające szanse na trochę pokombinowania (zwłaszcza już w kolejnych partiach gdy wszystko się łapie i rozumie zależności gry). Gdyby była tańsza mocno bym rozważał zakup.
Z nowych gier przed konwentem to tyle. Oczywiście było jeszcze spotkanie klubowe (na które przybyli ludzie z konwentu coby się poduczyć - bardzo dobrze :> ) i następnego dnia z dzieciakami. Ciśnienie planszówkowe więc w normie, nie opada ani o milimetr :).
No i nadchodzi czwartek. Pierw błyskawiczne pakowanie gier w klubie i oczekiwanie na transport. Jedziemy we trzech klubowiczów: ja, Toudie i Kuba Hex. Na miejscu wiadomo, powitania bla bla bla, rozkładanie pudeł, przygotowywanie sali, rozklejanie plakatów i takie tam duperele. Ileś tam po 12 otwarcie konwentu czyli brutalne zaprowadzenie mnie na scenę żebym coś powiedział o gamesroomie (straszne przeżycie!) i jedziemy. Z chodzą się pierwsi ludzie i zaczynają się pierwsze rozgrywki. Cóż jeśli chodzi o frekwencje to nie było szału - raz był zajęty jeden stolik, innym razem trzy i tak raczej przez większość czasu, chociaż zdarzały się przez te trzy dni fajne oblężenia (w tym miejscu ogromne podziękowania dla Rzepy, który praktycznie przez cały czas kręcił się po sali i był skory do pomocy grającym, świetna robota!). Co prawda w godzinach przed wieczorowych osób na konwencie było już więcej ale ciągłe turnieje sprawiły, że gamesroom nie był raczej diabelnie mocno oblegany. Nie żebym narzekał, ino po spotkaniu przed tygodniowym przed konwentem ludziowie nastawili mnie na tłumy co trochę mnie podstresowało ;) Nie do końca wyszło, bo na całym konwencie frekwencja nie była zbyt wysoka ale trochę ludzi zajawiliśmy na planszówkowanie i odwiedzanie naszego klubu co dla mnie jest najlepszym sukcesem. Szkoda tylko, że jedna z paczek od wydawnictwa nas wspierającego doszło dopiero w czwartek do mojego mieszkania przez co mieliśmy ją dopiero w piątek w gamesroomie. Większość gier już znałem, a z nowych miałem okazję w Pitchar mini (fajna gra, co jakiś czas myślę o zakupie ale teraz wiem, że za te pieniądze nie warto). Największym hitem z paczki okazało się Dixit, bardzo często rozgrywana (sam chyba z 4 czy 5 razy pociąłem) i eeh sam zacząłem myśleć nad kupnem (powstrzymuje mnie to, że szybko trzebaby kupić dodatek co podnosi sporo cenę). Z gier od nas największym powodzeniem cieszyły się Fasolki, Pędzące Żółwie, Rój, Abalone, Carcassonne i Agenci Molocha.
W piątek zrobiłem turniej w Rój. Ciężko mi coś powiedzieć o jego przebiegu oprócz tego, że był mocno zażarty wśród niektórych zawodników walczących o nagrody :) Co do organizacji to się nie wypowiem, pierwszy raz się wziąłem za takie coś (nie liczę turnieju w NS Hex u nas bo tam byli sami lokalsi ;P) i mam nadzieję, że nie było z mojej strony za dużego chaosu. Szkoda, że ciągle w piwnicach trwały turnieje w karcianki bo z tego powodu odpadli uczestnicy u mnie i wzięło udział mniej osób niż zapisane (aha, no i superowa sprawa: nasz klubowicz Kuba Hex zajął pierwsze miejsce w turnieju w Warhammer: Inwazja - gratulacje!) ale myślę, że i tak było okej.
Trochę udało mi się pograć przez te 3 dni - wiadomo, że w planszówki bo wyjścia z sali miałem ograniczone - generalnie bardzo fajnie spędziłem te dni. Super elegancko, że udało mi się znowu zagrać z Kubą w Zimną Wojnę - zdecydowanie moją ulubioną planszówkę, fajna partia, rozegraliśmy około 6-7 tur gdzie padłem jako ZSRR - mega zadowolenie bo dawno nie grałem w ten tytuł :) Do tego kilkanaście pomniejszych rozgrywek w szybkie gry i niedokończone BSG. Ale najlepsza okazała się jedyna nocka - superowskie rozgrywki w Agentów Molocha, wygłupy na sesji w D&D gdzie odgrywaliśmy: 1xgoblin łotrzyk, 1xgoblin szaman, 1x kobold szaman, 1x bóbr (w końcu zamordowany coby szaman mógł wywróżyć przyszłość z jego wnętrzności) i potem 1x przywołana małpka potrafiąca jako jedyna z nas pisać. Jedna wielka głupkowata sesja skończona na wynajęciu poszukiwaczy przygód przez nas aby zgładzili wioskę, która wysłała za nami inną drużynę poszukiwaczy przygód :D Do tego trzaskanie w Fasolki, Abalone (ale wszystkim skopałem poślady!), Dobble i wymyślanie własnych gier.
Dla mnie to bardzo fajnie spędzony czas. Super, że ciągle znajdują się w okolicy wariaci chętni do robienia takich imprez dla maniaków. Szkoda, że frekwencja nie dopisała. Żywię nadzieję, że to nie zniechęci organizatorów i niedługo znowu z czymś wyskoczą (oby były nocki!).
Po konwencie powrót do normalności czyli poniedziałkowe spotkanie klubowe. Pierw w naszym gronie pocięliśmy w Atlantis a przy składaniu gry wpadają staszowiacy w liczbie czworo. Szybki wybór gier do następnej partii i wypada, że spróbujemy w jeszcze nie graną przez nas Zagładę Atlantydy (a którą podałem Rzepie do obczajenia na konwent). Sprawne tłumaczenie zasad przez Wojtka i tniemy w pięciu, reszta zabiera pierw Carcassonne, potem Jungle Speed i na końcu Osadnicy z Catanu. Zagłada okazała się dosyć drapieżną gierką przez ciągłe licytacje miedzy graczami. Kombinowanie jak się ustawić, jak upupić przeciwników, ciągłe obliczanie ryzyka. Niestety na pięciu gra jest bardzo mocno chaotyczna ale pozostawiła we mnie chęć sprawdzenia jej w gronie 3 i 4 osobowym bo coś czuję, że wtedy zaprezentuje się najlepiej - chaos zostanie ograniczony, losowość powinna wtedy o wiele mniej przeszkadzać a i czas gry się skróci.
Potem część z nas odpada a niedobitkowie łączą siły z drugą drużyną i tniemy dwie szybkie partie w Agentów Molocha na 6 osób. Błyskawiczne rozgrywki bez zbędnego gadania, obydwie wygrywa Posterunek. Spoko było ale ta gra pokazuje pazur przy 7 graczach i z czasem do podyskutowania. Na zakończenie kilka rozdań w Dobble i pożegnanie. Fajne spotkanie! Ludzie się zapowiadają też na następne przyjazdy więc superowo, mam nadzieję, że i lokalsi przestaną się obijać i będą wpadać z większą regularnością.
A Gra o tron jak nierozegrana tak nie rozegrana. Dobrze przynajmniej, że dałem za nią śmieszne pieniądze...
niedziela, 5 sierpnia 2012
Pół roku przy planszy
Zacznę od tego co się działo od mojej pierwszej notki tutaj i jedynej gdzie wspominam o planszówkach. Po pierwsze nie udało mi się wykonać questa noworocznego czyli nie kupować przez ten rok żadnej nowej planszówki. Niestety złamałem się już w lutym, ale to było drobne załamanie bo i gra drobna czyli Packa na muchy. Dobrze się przyjęła i w klubie i w rozgrywkach z zielonymi graczami bo to po prostu fajna imprezówka. Niemniej ostatnio jakoś mocno mi się przejadła - o wiele pod tym względem wypadają Dobble i tylko trochę lepiej Jungle Speed, który też jest mocno przegrany ale nie grymasze tak bardzo jeżeli już mam w to grać. Potem przez kilka miesięcy spokój i nadszedł... czerwiec! Postanowiłem zrobić pewne porządki i pozbyć się gier, które od dłuższego czasu zalegały nie grane. Sprzedałem figurki do Konfrontacji i wymieniłem Earth Reborna na Wysokie Napięcie i Dominion: Intryga. Do tego zakupiłem tego miesiąca jeszcze Puerto Rico, Ścieżki Chwały, Jungle Speed oraz w ekstra cenie Zagładę Atlantydy z Show Businessem. Miesiąc spokoju i na przełomie lipca z sierpniem i ląduje u mnie planszówka Gra o tron (pierwsza edycja w super niskiej cenie) a zaraz potem Beowulf The Movie. Zamierzam przystopować, trzeba się z nowymi grami ograć i do końca roku panuję już tylko kupić dwie nowe premiery: Race for the Galaxy i nową edycje Descenta plus może dodatki do Dominiona.
Oprócz tego do klubu trafiło bardzo dużo gier ufundowanych przez placówkę w której się spotykamy oraz wydawnictwo Egmont. W lutym w klubowej półce wylądowały Cyklady. Potem lipiec. Wziąłem się za organizacje dodatkowych spotkań tylko dla dzieciaków przez okres wakacji. Z tego powodu otrzymaliśmy dodatkowy fundusz (wydany na Talisman: Magia i Miecz, Copie Colle, Mondo, rozszerzenie do Fasolek, Nogi Stonogi i Story cubes) i pomoc od wydawnictw Egmontu (otrzymaliśmy sporo gier dla dzieciaków: Wyprawę Śmiałków, Pluszaki Rozrabiaki, Podaj cegłę, Polly pocket, Poszukiwacze skarbów, Re re kum kum i Zlot czarownic) i Wydawnictwa G3 (które co miesiąc wypożycza nam nowe gry i pomaga przy organizacji turnieju w Rój).
Tak wiec Klubowa półka z grami nieźle napuchła ostatnimi czasy, na tą chwilę do dyspozycji są 52 gry (57 licząc dodatki) i już nie mieścimy się w szafie. Sam Klub bardzo dobrze działa, ani razu nie doszło do sytuacji w której nikt oprócz mnie się nie pojawił (a zdarzały się takie "spotkania" za czasów gdy nastawieni byliśmy głównie na rpgi) i zazwyczaj dwa stoły co najmniej są zajęte. Bardzo jestem rad, iż ostatnio zaczęli pojawiać się u nas przyjezdni gracze z Tarnobrzegu i Staszowa - ekstra sprawa bo z jednej strony oznacza, że to co się u nas dzieje przyciąga też innych maniaków, a z drugiej strony zawsze super jest pograć z nowymi ludźmi. Trochę szkoda, że nie za bardzo udało się na stałe przyciągnąć nowe osoby stąd - pojawiło się kilka świeżych twarzy ale pojawiali się albo na jednym albo kilku spotkaniach i tyle. Tak się złożyło, że miałem okazję pograć i poznać się z innymi ludźmi zajawionymi na planszówki w mej miejscowości, którzy lubią połupać ale do Klubu im nie spieszno - także więc z graczami raczej nie ma lipy. Z drugiej strony reklamowanie klubu w tym roku zostało przeze mnie raczej olane. Wraz z rozpoczęciem nowego roku szkolnego planuję coś z tym zmienić, plakaty do szkół, informacja w serwisie i forach o miejscowości - zobaczymy może coś to da.
Co do spotkań z dzieciakami to chyba dobrze wychodzi, chociaż zdarza się, że sam nie wyrabiam bo przy trzech-czterech stolikach zaczynają mnie wołać o tłumaczenie zasad ale daje radę. Dodatkowo to niezła nauka cierpliwości przy tłumaczeniu zasad. Na pewno lepiej mnie to przygotuje do zbliżającego się konwentu w Staszowie gdzie będę prowadził gamesroom :) No i wiadomo, super by było gdyby na zwykłe spotkania Klubu wbijało tyle ludu ile dzieciaków przychodzi na te wakacyjne granie :)
I na prawie sam koniec odczucia po nowych grach. Zrobiłem taką listę po ToTu i w sumie zdarzało mi się ją komuś podrzucać gdy pytał się konkretnie o jakieś gry więc i może ta się przyda plus nabiję sobie więcej literek na bloga. Lecimy:
- BEOWULF THE MOVIE - klimatycznie wykonana (chociaż nie ma co ukrywać ta gra bez tła fabularnego nic by nie straciła), prosta i fajna gra logiczna. Do kupienia bardzo tanio i za niewiele pieniędzy można nabyć fajną planszówkę. Jest w niej losowość ale nie odczułem jakoby to przez nią przegrałem/wygrałem, raczej determinuje ona strategię a nie przekreśla szansy na odniesienie sukcesu. Trochę liczenia przy podliczaniu punktów i podczas planowania ruchów (grając na spontana raczej na pewno oberwie się po głowie). Przyjemny filler do zagrania pomiędzy dłuższymi grami.
- COPIE COLLE - pamięciowa gra imprezowa. Na 4-5 osób bardzo fajna (chociaż nie wszystkim przypadła do gustu), średnio wypada na 3 osoby ale da się zagrać. Na tą chwilę jeżeli miałbym wybrać na pierwszą partią jakąś imprezówkę w klubie brałbym to na stół zamiast szalonych gier zręcznościowo/spostrzegawczych.
- CYKLADY - hmm... ciężko ocenić mi ten tytuł. Po pierwsze mega mi się podoba klimat tej gry, starożytna Grecja, mitologia - bogowie i stwory - super. Fajna jest też licytacja i przerzucanie swoich kolumn podczas niej (ale to sprawdza się tylko przy większej ilości graczy). A reszta już tak sobie mi się podoba. Po pierwsze gra potrafi się nagle skończyć, wystarczy nie przypilnować któregoś z graczy i trach! mamy zwycięzcę. Po drugie średnio mi się podoba mały nacisk na militarno-podbojowy aspekt gry, niby jest, niby można ale to tak się średnio sprawdza. Gdyby to była gra w tych realiach o walkach wojsk, morskich bitwach, podbojach wysp to byłoby super a tak to mamy zbieranie kart, stawianie budynku, walkę od czasu do czasu i nagle ktoś wygrywa. Nie wiem, średnio mnie ta gra rusza - pięknie wygląda, obiecuję sobie zawsze po niej dużo ale rozgrywka jest taka nijaka dla mnie. Bardzo rzadko wyjmowana przez graczy na klubowy stół więc to chyba nie tylko moje odczucia.
- DOMINION: INTRYGA - nienawidzę karcianek! Kocham Dominiona! Miałem mocne obawy przed wybraniem tej gry na wymianę, ale co tam, ma 7 miejsce na BGG wiec nie mogło być lipy. Pierwsza partia to była jakaś masakra, mi się w miarę podobało (zwłaszcza im dalej tym lepiej bo więcej kart w talii), Łukaszowi się podoba a pozostała dwójka graczy prawie, że zasypia, wychodzą do sklepu w trakcie bo już nie mogą wytrzymać i generalnie mają dość - masakra. Jednak wyczułem, że gra ma to coś. Potem partię z bratem jeden na jednego, zacząłem się jarać. Mijają dni, lecą kolejne partię z innymi graczami we dwóch czy trzech - zajarany na maksa. Rzadko kiedy po rozegraniu jednej partii mam ochotę zacząć jeszcze jedną, bo wolę pograć za jednym podejściem w kilka tytułów. Dominion to zmienił, wiem już jak chłopaki w klubie się czują rozgrywając partię za partią w NS Hexa - po prostu chce się jeszcze i jeszcze. Super gra i na pewno nabędę w niedalekiej przyszłości dodatkowe zestawy. W wielkim skrócie budujemy swoje królestwo (talię kart) wybierając ją ze stosu kart przed nami. Czas mija a nasza talia powiększa się o karty akcji dzięki, którym możemy robić jakieś kombosy, lądują dodatkowe karty skarbów, walczymy o karty zwycięstwa. Tasujemy, zagrywamy, kupujemy, dobieramy nowe na rękę i tak w kółko. Trochę mało w niej interakcji ale nie bardzo to przeszkadza, tury są błyskawiczne, często nie zdążymy dobrać nowych kart na rękę a przeciwnik już skończył swoją kolej. Super gra, a jeżeli mówi to ktoś taki jak ja - czyli ktoś kto nie cierpi grać w gry karciane - to Coś to znaczy.
- KAJKO I KOKOSZ: WYPRAWA ŚMIAŁKÓW - przyjemna gra dla młodszych graczy ale przy której i w Klubie można fajnie pograć. Trzeba dotrzeć swoją postacią na drugą stronę jeziora zagrywając karty wybierane przez wszystkich graczy jednocześnie - budowanie kładek, stawianie kamieni, blokowanie drogi przeciwnikowi jak i jego jego kartę, usuwanie przedmiotów z planszy, wykonywanie różnych ruchów. Dosyć szybka, nie męcząca gra - może być jako wypełniacz przed cięższymi tytułami.
- NOGI STONOGI - podobna do Polowania na robale gra dla dzieciaków tyle, że szybsza. Zamiast dodawania i zbierania wartości liczbowych rzucamy kostkami o różnych kolorach i dobieramy różne długości par butów dla naszej stonogi. Jeżeli ktoś chce zagrać w jakąś grę zajmującą kilka minut a nie siedzieć bezczynnie, aż zejdą się gracze - okej, to może być ten tytuł.
- POSZUKIWACZE SKARBÓW - fajna gra familijno-przygodowa. Nie trwa zbyt długo (około 30-40 minut) więc można od czasu do czasu walnąć partyjkę gdy jeszcze trochę czasu zostało. Naszym celem jest zdobycie jak największej ilości pieniędzy za wydobywanie ukrytych skarbów z rozbitych statków wokół wyspy. Podczas każdej tury wykonujemy dwie akcje, np. przeszukiwanie wraków, sprzedawanie skarbów, kupowanie sprzętu do nurkowania jak i samych nurków, podkradanie graczom skarbów itd. Nie jest to gra wybitna ale nie nuży, taki średniak z plusem.
- PUERTO RICO - długo się wahałem nad kupnem tej gry, praktycznie od początku konkretniejszego zajawienia na planszówki. Ale suchość tematu i sam wygląd jakoś mnie nie zachęcało. W końcu się wkurzyłem - przecież to ponoć jedna z najlepszych planszówek na świecie! No i wsiąkłem, gra szybko wpadła do mojego top gier. W sumie to niezbyt trudna, dosyć łatwa do przyswojenia a kombinowania bardzo sporo. Oprócz wyłożenia towarów nie występuje żaden czynnik losowy - wszystko zależy od graczy. Przed grą wszystko przygotowuje się w ten sam sposób ale każda rozgrywka jest inna, kombinowanie, sprzedawanie, kupowanie itd. Ciekawy patent z rolami. Interakcja niby znikoma ale trzeba uważać żeby przy wybieraniu akcji bardziej nie pomóc przeciwnikowi niż sobie, trzeba uważać żeby przeciwnik nam nie zablokował statku, targu czy nie sprzątnął sprzed nowa dobrego budynku. Wszystko sprawia wrażenie idealnie przemyślanego i idealnie ze sobą współgrającego. Najfajniej mi się grało w 3-4 osoby, ale wariant dla dwóch graczy też bardzo ciekawy i nie będę raczej odmawiał partii gdy się nadarzy okazji. Super gra, żałuję, że tak długo zwlekałem - rozbudziła we mnie zajawkę na inne eurogry ale...cóż, trzeba przystopować z wydatkami :)
- RE RE KUM KUM! - prosta gra dla dzieci. Jej rozegranie zajmuje kilka minut - i to chyba jej jedyny plus.
- STORY CUBES - w sumie to bardziej zabawa niż gra. Kilka kostek z różnymi symbolami, np. uśmiechem, wieżą czy ksieżycem itp. za pomocą, których tworzy się opowieść. Tak sobie mi podeszła ale i w Klubie ktoś tym się bawił i na spotkaniach z dzieciakami często lądowało na stole, zdarzało się też, że na imprezie ludzie z browarami sobie rzucali i tworzyli historyjki. Czyli, że w sumie chyba dobre.
- ŚCIEŻKI CHWAŁY - nie rozegrałem jeszcze żadnej partii po ponownym kupieniu ale mam tę grę w pamięci. Muszę nadrobić tą zaległość, ale zapamiętałem ją jako bardzo, bardzo konkretny tytuł na kilka godzin rozgrywki. Plansza typu poin-to-point przedstawiająca Europę podczas I WŚ, masa żetonów, karty akcji i wiele godzin emocjonujących rozgrywek.
- TALISMAN: MAGIA I MIECZ - no cóż, to stara dobra Magia i Miecz w nowym wydaniu. Nudzi mnie trochę teraz takie granie - rzuć kostką, wybierz stronę gdzie się udajesz i sprawdź co się dzieje - taki trochę rozbudowany chińczyk w otoczce fantasy. Jako zajawka na RPG albo jego bardzo ubogi substytut ujdzie ale generalnie nie jaram się, chociaż będę polecał młodym graczom bo w ich wieku się zagrywałem w to jak szalony - wiadomo przygoda, herosi, potwory, skarby itd. Nowa edycja jest przepięknie wydana - twarda i superoska plansza z nowymi grafikami, plastikowe figurki postaci, kolorowe karty - wypas.
- WYSOKIE NAPIĘCIE - niezbyt trudne euro o budowaniu sieci elektrowni. Fajny mechanizm blokowania kuli śnieżnej najbardziej rozwiniętego gracza (tutaj naprawdę nie opłaca się być najlepszym graczem!). Decyzyjność, licytacja, konkurowanie na planszy i o surowce. Bardzo mi się podoba, nie dziwię się wysokiego miejsca na BGG i nagrody gry roku - bardzo porządna planszówka. Najfajniej się grało w 3-4 osoby, przy większej ilości może trochę nużyć czekanie na swoją kolej (zwłaszcza gdy trafi się na myśliciela). Mam obawy, że może się znudzić ale wyszło do tego sporo tanich dodatków w postaci nowych kart elektrowni albo masy nowych plansz więc czuję, że będzie dosyć długo grane ;)
- ZIMNA WOJNA - kupiona co prawda w grudniu 2011 ale ani na starym blogu ani na nowym nic o niej nie pisałem a tego tytułu nie można pominąć. Zdecydowanie jedna z moich ulubionych gier. Emocjonujący konflikt zimnej wojny w przeciągu dwóch godzin, na planszy point-to-point przedstawiającej cały świat. Wspólna pula kart, które można zagrać na 4 różne sposoby. Ciągłe kombinowanie jak najlepiej wykorzystać swoje karty (zwłaszcza te które przynależą do strony przeciwnika, które przy zagrywaniu trochę nam brużdżą), blefowanie przeciwnika, przewidywanie jego następnych ruchów, panikowanie gdy ten zagrywa akcje w niedobrym dla nas momencie w niezbyt dobrym miejscu na świecie (przypadek czy ma kartę kulminacji na ręce albo odwraca naszą uwagę?). Mega klimatyczna i emocjonująca gra, wypełniona po brzegi dylematami. Polecam z całego kamiennego serca. Niektórzy mogą narzekać na losowość ale ja uznaje to za urok tej gry a nie minus (jedynie rzuty przy wysyłaniu kart w kosmos lekko zmodyfikowaliśmy i jest okej). Nie odmawiam partii, sam namawiam - pewniak!
- ZLOT CZAROWNIC - niby gra dla młodszych ale głowa przy tym, aż boli. Zasada jest prosta - rzucamy kości, które mają przedziwne symbole i dwa kolory, jeden symbol jednego koloru znosi symbol koloru drugiego, 2,3 itd. symbole tego samego koloru liczą się jako jeden - próbujemy to zapamiętać i w końcu gdy ktoś jest mniej więcej pewny zasłania kostki. Teraz wszyscy starają się ze swoich kart odtworzyć symbole, które wypadły na kostkach. Proste ale nieco trudne do spełnienia. gra byłaby spoko gdyby trwała krócej, a tak po którejś tam turze pojawia się zmęczenie.
Co do innych, nie okolicznych spotkań przy plaszny to byłem ostatnio trochę w Wawie, a że nie miałem planów to podczas dwóch wieczorów udałem się na tamtejsze spotkania planszówkowe. Pierwsze miało miejsce w knajpie i organizatorem jest LocWorks/Luzodajnia. Bardzo sympatyczne i luźne granie, ludzi około 18 rozrzuconych po kilka stolików, wszyscy siekli w planszówki plus jedna para graczy w Neuroshime Tactics (fajne makiety z podkładu pod panele podłogowe!). Pierwsza partia po moich oporach w Dixit. Ku mojemu wielkiemu zdziwieniu wygrałem (30 punktów, kolejny gracz 14 a reszta jeszcze dalej :) ). Ludzie zaczęli się schodzić i rozgrywka w większym gronie w Blefuj. Fajna imprezówka, do grania na sucho w klubie taka sobie ale przy piwku w barze albo na imprezie jak znalazł - na liście do bardzo odległych zakupów. Potem lecimy w Kupcy i Korsarze. Jak na mój gust to trochę za dużo zasad szczegółowych ale sama gra bardzo na plus. Ja pewnie nie kupie ale jakby ktoś nabył to będę chętny do zagrania, tym bardziej, że inne gry przygodowe raczej mnie nudzą. Każdy gracz wciela się w kapitana statku - może być piratem lub kupcem. W pierwszym wypadku pływa, rabuje, atakuje statki na morzu i przeciwnika. Kupiec skupuje towary w jednym porcie, pływa po morzu omijając piratów aby dopłynąć do innego portu i tam je sprzedać z zyskiem. Do tego dochodzą zakupy ekwipunku na statek, załogi, morskie bitwy, wykonywanie zasad, zbieranie plotek, kupowanie nowych okrętów, omijanie wrogich flot które mają z nami kosę. Ładna i bardzo fajna przygodówka. Potem nastąpiło kilka pojedynków w Crokinole - jako, iż ostatnio zajarałem się boule a to jakoś mi tą grę przypominało tyle, że w miniaturze to i ta przypadła mi do gustu. Gramy na dużej drewnianej planszy podzielonej na okręgi i pola dla graczy. Mamy drewniane kapsle(?), które musimy wepchnąć jak najbliżej środka okręgu (otoczonego drewnianymi przeszkadzajkami), a najlepiej do dziury w samym centrum. Jednak każdy żeton żeby się liczył i pozostał na planszy musi pierw uderzyć w żeton przeciwnika (i najlepiej go wypchnąć na gorszą pozycję). Prosta, szybka gra w pstrykanie. Z chęcią kiedyś zagram jak będzie okazja ale sam nie kupię - po pierwsze plansza jest bardzo duża, a po drugie bardzo droga. Szkoda. Na zakończenie spotkania partyjka w Chez Geek. Po pierwsze karcianka (nie przepadam), po drugie humorystyczna (nie śmieszą mnie "śmieszne" gry) wiec nie spodziewałem się dobrej rozgrywki. jednak nie było tak źle, jak się okazało niektóre karty nawet mnie śmieszyły (gra fabularna!) a i fajna tematyka też była plusem. Raczej nie kupię, ale bezboleśnie weszła więc nie będę grymasił gdyby ktoś mi zaproponował pograć. Niestety nie skończyłem grać bo musiałem spadać na autobus. Samo spotkanie bardzo przyjemne, fajnie widzieć miejsce gdzie schodzi się od tak bez żadnej spiny prawie 20 zajawkowiczów i przy piwku tną przez cały wieczór.
W czwartek udałem się do sklepu planszomania, poczyniłem zakupy i zaczęliśmy grać. Jeden stół plus 4-6 graczy. Zaczęliśmy od dosyć prostego euro Peloponnes. Trochę skrewiłem zapominając o jednej z zasad ale mimo to grało się bardzo fajnie. Sporo myślenia, obliczeń jak wyjść na swoją. Fajny patent z licytacją (raz podana kwota nie zwiększa się, ale gdy ktoś da więcej za tą samą propozycję trzeba przesunąć swoje monety na inną propozycję i tak w kółko, albo monety wracają do licytanta z plus jedna monetą), powiązania przy rozbudowie krainy i w sumie cała optymalizacja planowania kolejnych tur. Na drugi ogień poszło Löwenherz (Domaine). Tytuł pełen negatywnej interakcji o budowaniu swoich królestw, stawianiu granic i przejmowania kopalń. Modularna plansza zapewnia regrywalność. Akcję wykonujemy za pomocą kart (element losowy, ale nie bardzo bolesny). Początkowo staramy się zapewnić sobie jak najlepszy dostęp do surowców poprzez stawianie granic, potem następują ciągłe przepychanki miedzy graczami, podkradanie rycerzy itd. Bardzo fajna gra, jak ktoś od nas będzie szukał gry do kupienia to będę namawiał do wybrania tego tytułu. Na koniec szybka rozgrywka w Przez pustynię autorstwa Knizi - czyli fajna mechanika i klimat który jest tylko dodatkiem. Zasady proste ale nie za szybko zatrybiłem jak należy poprawnie grać żeby zbierać punkty a przeciwnikowi je odbierać. Mimo wszystko ukończyłem ją na mocnym drugim miejscu. Rozgrywka całkiem sympatyczna, krótka ale gry bym nie kupił przez kolorystykę - pstrokate kolory, róż itd. - paskudne jak w domu dla lalek.
I to by było chyba tyle jeśli chodzi o planszówki na ten czas. Na koniec trochę o growych planach na przyszłość i do zobaczenia przy następnym wpisie:
- konwent w Staszowie. Jak gdzieś tam wyżej wspomniałem szykuję się do prowadzenia gamesroomu, mam nadzieję, że liczba chętnych na granie dopiszę i wydarzenie podładuje mi zajawkę tak jak rok temu ToTu. Do tego turniej w Rój - wśród stacjonarnych klubowiczów nie bardzo ta gra przypadła do gustu ale mi się bardzo podoba (nie wiem czy w moim rankingu gier logicznych nie przeskoczyła ulubionego Aballone), tak sam jak ludziom z tarnobrzeskiego klubu - liczę na emocjonujące potyczki! Ciekaw jestem gier przysłanych od Rebel.pl - czeka mnie intensywne granie i być może po zajaraniu się, jakieś zakupy...
- planszówki - nie planuję żadnych zakupów ale pozostało kilka tytułów do przetestowania: Show Business, Zagłada Atlantydy, Ścieżki Chwały i mam nadzieję, że już dzisiaj Gra o tron plus gry z Rebela i G3. Nie ma powodów do narzekań ;)
- bitewniaki - jutro i mam nadzieję, że przez resztę tygodnia szykują się partię w Umbra Turris, na razie na poprzednich zasadach. Może wrzucę raport. Jeśli chodzi o Neuroshime Tactics to temat umarł, mi się nie chce grać bez podręcznika, nie wiem może chłopaki w to tłuką ze sobą ale ja na razie nie mam parcia. Ciągle myślę o zrobieniu polskich kart do D&D Miniatures bo gra okazała się ku mojemu zaskoczeniu bardzo ciekawa a stos figurek szkoda żeby się kurzył, ale nie mogę się do tego zabrać.
- RPG - uuu... ten temat u nas mocno kuleje, czego bardzo żałuję. Prowadzone kampanie jakoś się urwały, moja w Nemezis czeka na graczy, aż się znowu komplet uzbiera, Dungeons & Dragons 4ed nie wiem czemu stoi w miejscu a bardzo, bardzo chętnie bym w to dalej pograł. Damian miał pomysł na Fallouta SWEPL ale gracze olali napisanie kilku zdań o postaciach więc nie dziwię się, że Damian olał prowadzenie dla leni. Ja kupiłem ostatnio podręcznik do pierwszej edycji Warhammera (nareszcie, po tylu latach!) i szykuję się do prowadzenia. Nastawiam się albo na swoje przygody raczej o charakterze awanturniczym albo gotowce. Co z tego wyjdzie ciężko powiedzieć. Ale jest chęć i parcie na sesje, zobaczymy co z graczami. Sam bym chętnie zagrał w stereotypowe sesje fantasy, wymienione wyżej D&D 4 albo 3 edycję, bez wielkiej spiny, co jakiś czas się spotkać, nawet w różnych gronach, nie powiązane ze sobą scenariusze przygodowe.
- LARPy - hehe
niedziela, 27 maja 2012
Kosmiczni Rycerze - dzikie granie w Nemezis, relacja I
Ciśnienie takie, że nie wytrzymałem i sam zacząłem prowadzić, co raczej rzadko się zdarza i to nie z powodu tego, że mi się nie chce czy coś tylko po prostu uważam się za mego słabego MG. No ale co tam, jakoś udało się zebrać ekipę - poszła informacja na tablicę Klubu na fb, padło na dziko światowe "Nemezis" i tniemy w poniedziałek w Klubie. Wiadomo, normalka - każdy przychodzi spóźniony jak mu się podoba, toteż nawet dosyć prędkie zrobienie postaci sprawiło, że nie udało się rozegrać całej sesji, ale po kolej.
Net - gracz Konrad, koleś od bicia
Johny - gracz Łukasz, psychol ( :( ), mechanik i "pierwszy oficer"
? - nie pamiętam imienia ale chodzi o psionika Damiana, zły Han-Solo :P
? - i to samo z postacią Adama, zmutowany koks ale o szlachetnym sercu
Lecąc swoim zdezelowanym stateczkiem gdzieś w układzie Eclipse gdzie padła im (nie pamiętam już nazwy) jakaś ważna część. Mają kilka godzin albo czeka ich śmierć w przestrzeni kosmicznej. Po kilku godzinach na ich radarze ukazuję się jakiś obiekt, który okazał się "opuszczonym" niedużym statkiem transportowym niedającym żadnych oznak życia toteż bohaterowie sami musieli się na niego dostać z nadzieją znalezienia części, która była im potrzebna. W pierwszym pomieszczeniu ciemność, pełno skrzyń, stalowych beczek itd. a na środku dwie rozwalone duże klatki. Nie ma czasu na rozglądanie się i planowanie bo po chwili w stronę graczy leci jedna ze skrzyń. Karty lądują na stole, kości w łapy i zaczynamy. Dość prędko okazuję się, że latającymi w stronę graczy skrzyniami stoi wielka czteroręka małpa. Bardzo szybko zostaje unicestwiona przez Damiana z serii karabinu plazmowego. Zaczyna się badanie statku, jeden właz zaspawany, jedni gracze przenoszą rzeczy ze skrzyń na ich okręt a w tym czasie inni ładują się do kolejnego pomieszczenia. A tam w środku za szklanymi ścianami szpitalik okrętowy gdzie na stole leży rozbebeszony trup a tyłem odwrócony koleś w fartuchu. Nie reaguję, w jego stronę leci seria. Pada i wstaję z powrotem. Ktoś z BG wchodzi do szpitaliku, inni walą w "lekarza", ten wraz z trupem ze stołu rzucają się na gracza, który wlazł do środka. Turlanie, trupy padają już martwe na ziemi. Coś się dzieje na statku. Dalsze badania nie przynoszą jednak jednoznacznych odpowiedzi. Żywe trupy w kolejnych pomieszczeniach, w ruch idą karabiny i granat, odnalazła się też druga małpa pożerana przez zombie. W końcu gracze znajdują upragnioną część. Lecz kontynuują zwiedzanie. Znajdują zamkniętego człowieka w ubikacji, jest w szoku więc na razie zostaje ogłuszony.
Kończy się pierwsza sesja. Lecą pedeki, nie wiem jak się graczom podobało. Ja miałem świadomość, że mocno się motałem, pod względem narracyjnym i fabularnym to była bieda i generalnie wstyd. Ale mimo wszystko okazało się, że są chętni grać kolejne sesję. Umówiliśmy się na dzień następny (który zmienił się na jeszcze kolejny) u mnie na bazie i zaczynamy w miejscu gdzie skończyliśmy.
Przed graczami znajduję się tylko korytarz z kajutami dla załogi oraz drzwi na mostek. W pokojach nikogo nie ma, niektórzy zbierają kolejne pamiętniki załogi, jakieś luźne kartki itd. Nie ma jednak na razie czasu na czytanie, mostek został. Drzwi zaspawane ale przebijają się przez nie. Najbliższy od razu zostaje zaatakowany kolczastą macką. Pada na ziemie, lecą obrażenia a na stół lądują karty Inicjatywy. Na mostku ciemność, chaos walki ale mimo wszystko BG udaję się dostrzec, że ich przeciwnik to przypominająca człowieka istota tyle, że bez rąk a z tułowia wyrastającymi kilkoma mackami. Mackami, które ich atakują! Walka potrwała kilka tur, gracze dostali trochę obrażeń ale ubili stwora. Na spokojnie okazało się, że na mostku nic nie działa (mimo, iż nic nie wskazywało na usterkę), zaś w całym pomieszczeniu krwią wyrysowane były tajemnicze malunki, może nieznane pismo. Chwila oddechu, w której jedni zajęli się transportowaniem części towaru, a inni czytaniem znalezionych zapisków. W międzyczasie ocucono członka załogi schowanego w kiblu. Z zapisków i rozmowy z nim okazało się, iż wracali z Cor gdzie na zlecenie szlachcica z Bariz mieli złapać parę tamtejszych małp i przewieźć je do jego menażerii. Jednak po opuszczeniu planety coś niepokojącego zaczęło się dziać z niektórymi załogantami. Jednych męczyły sny, inni mieli dziwne wizję, jeszcze inni stali się agresywni. W końcu zaczął się chaos, pilot zamknął się na mostku, ktoś wypuścił małpy, jedni zaczęli atakować drugich, martwi powstawali do nieżycia.
Finalnie graczę postanowili wysadzić okręt. Po czym udali się w stronę najbliższej planety czyli Bariz a ja od tego momentu zacząłem prowadzić już gotowca czyli kampanię "Układy" dodawaną bodajże do dodatku Eclipse ABC (?). Tam po kilku godzinach od wlecenia w atmosferę i korzystania z tamtejszej sieci kontaktuję się z nimi jeden z ludzi tutejszego bogatego szlachcica (przy okazji BG muszą się przyzwyczaić, że niewolnictwo na większość światów jest niedopuszczalne a na wielu z nich również nie będą bez żadnych problemów paradować z bronią plazmową po ulicach :P). Po krótkiej rozmowie drużynowy psionik podpisuję umowę wg której ma odnaleźć syna szlachcica, który uciekł i zaciągnął się do wojska na Cor. Umowę na sumę 300 000 tysięcy pieniędzy. BG wykorzystując sytuację sprzedają na Bariz część swojego sprzętu, "wypuszczają" człowieka znalezionego na nieszczęsnym okręcie oraz ekwipują się na wyprawę na Cor. Bez zbędnego zwlekania lecą na tą ogarniętą wojną planetę gdzie w kontaktuje się z nimi człowiek szlachcica informując ich gdzie być może znajdować się może przyjaciel z którym młody uciekł z Bariz. Graczę udają się do osady Indygo. Tam po kilku rozmowach z miejscowymi dowiadują się od "szefa" osady, iż ten mógłby im udzielić informacji jeżeli Ci okażą się użyteczni. Inaczej mówiąc mają sprawdzić co się stało, że strumień z gór nagle znacznie zaczął płynąć ciurkiem. Gracze ruszają wzdłuż koryta i na tym zakończyła się druga sesja.
Pedeki i takie tam. Miałem nadzieję, że szybciej uda się umówić na dalsze granie ale praca skutecznie to uniemożliwiła i jak na razie od dwóch tygodni cisza w tym względzie. Żywię nadzieję, że w ciągu najbliższych dni coś się pod tym względem zmieni (oczywiście jeżeli gracze ciągle są chętni na grę).
piątek, 6 kwietnia 2012
III Czwartek na bogato - relacja z sesji w 4 DnD
Huhu, miało być sesję co tydzień ale jak widać po blogu plan wziął w łeb. Od końca stycznia wczoraj odbyła się dopiero trzecia sesja. Ciśnienie jest ale jakoś nie udaję się ustawiać. W końcu olaliśmy dwie osoby z którymi nie mogliśmy się ustawić i na ich miejsce wskoczyły trzech nowych graczy: Kurf - ludzki łotrzyk (Kuba), Saxo - krasnoludzki paladyn (Mateusz) oraz Te-Odor - kozotaurzy barbarzyńca (Tomasz). No i do tego ze starego składu ja jako ludzki kapłan Halbarad oraz Łukasz jako Ezrael elfi łowca. Wiadomo -MP = Damian.
Przed grą zakupy prowiantu i dobra zajawka w postaci kilku zjazdów na deseczkach z Mateuszem oraz spóźnieniem i można zaczynać. Przedstawienie zasad, postaci i fabuły nowym graczom i jedziemy.
Skończyło się poprzednio uratowaniem człowieka Benłika i umówieniu się z kapłanem w karczmie. Czekając szybko się zapoznajemy, wypytuje karczmarza o Zło w tych stronach, az w końcu Benłik się pojawia. Przekazuje nam informację o kolejnym jego agencie w szeregach Ronika, kobiecie, której imienia nie pomnę. Udajemy się do gospody gdzie mamy naładować siły przed jutrzejszym porankiem.. lecz! W drodze przez miasto zostajemy zaatakowani przez bandę zbójów. Walka! Tury lecą, kostki jako tako nam sprzyjają, trzaskamy mocami. Standardowo popisałem się rzutem mocy dziennej wyrzucając jedynkę - bajkowo. Mimo wszystko z mniejszymi i obrażeniami wychodzimy z niej zwycięsko. Niestety udało się uciec przebiegłemu niziołkowi, który niejako nas wcześniej obserwował przy karczmie. Niech to cholera! Jeszcze go dopadniemy. W międzyczasie w pewnej części miasta wybuch pożar. Pojawia się także agentka Benłika. Informuję nas, ze pali się bank Ronika i trzeba stamtąd wydostać obciążające go dokumenty. Wpadamy do środka a tam czekają na nas zywiołaki - 4 ognia i jeden wody oraz magiczne "portale" które rozniecają w kazdej turze coraz większy pozar budynku. MP informuje nas, ze aby powstrzymać ogień trzeba podjąć się testów umiejętności - zniszczyć "portale" oraz wykumać magię w tym budynku (tylk za trzema podejściami!). Chłopaki biorą się za walkę z zywiołakami a ja podejmuję próby medytacji - pierwsza tura = porażka, druga tura = porażka, trzecia tura = stawiam wszystko na jedną kartę i biorę kostuchy w ręce, albo się uda albo wiadomo, ze ognia nie powstrzymamy. Rzucam i sukces, ha! W międzyczasie chopy leją zywiołaki, te ich podpalają, lecą kolejne obrażenia a ogień zajmuje kolejne pola. Zacięta walka trwa i w końcu nieźle poparzeni kopiemy im dupska. Zostało mało czasu, bank się pali na całego. Każdy łapie co na szybko znajdzie w pomieszczeniach banku i wiejemy. I to koniec.
Wydaję się krótko z opisu ale graliśmy kilka godzin. Prawie cała sesja to było prowadzenie tych walk, szybko przeleciało, tym bardziej, ze nie brakowało jajców w trakcie. Osobiście trochę brakowało mi "roleplejowania" na sesji ale i tak fajnie się grało. Nie wiem jak reszta gałganów ale Tomasz i Mateusz (przygnieciony kartami mocy :P) również wyrazili zadowolenie z grania. Tylko, żeby udało się kiedyś to ukończyć :)
środa, 8 lutego 2012
Krotochwila z Mrocznym Miastem
Tak więc z bratem dłuugo debatowaliśmy w co by tu nowego wejść, coby pograć się jak który do którego przyjedzie a tak to se malować i konstruować. Acz i stało się i wybór padł na kolejny polski system, takoż i znowu skirmish.
Umbra Turris.
Cieszę się z tego wyboru. Przeczytałem trochę o chłopakach odpowiedzialnych za projekt i jako człowiek uduchowiony ideami sceny hc/punk straszelnie mnie się spodobało to co i jak robią. Typowie chcieli naparzać coraz bardziej w bitewniaki ale ograniczały ich finanse (skąd ja to znam hehe) to zaczęli sami lepić żołnierzy. Po kilku latach wydają w necie swoje zasady i sprzedają swoje figurki. I to figurki tworzone od początku do końca metodą DIY – sami lepią a potem sami je odlewają w metalu. Czad. Podoba mnie się to i życzę im żeby system dalej się rozwijał (tym bardziej, że każde kolejne figurki coraz lepsze od poprzednich).
Poniżej więc kilka odczuć po otrzymaniu dzisiejszy paczki i trochę fotek (figurki w ogóle bez żadnej obróbki, tak pstryknięte jak je prosto z pudełka wyjąłem, no i jak poprzednio raczej same fotosy marnej jakości ale coś tam widać).
Pudełko-starter od razu pokazuje, że na serio bitewniak wydane przez małą firmę DIY. Zwykły karton i naklejka na nim. Mi się podoba, chyba ekologicznie, schludnie i kojarzy mi się z DIY płytami kapel pankowsko-rewolucyjnymi ;)
A w środku dwa blisterki z 6 figurkami, takoż i samą liczbą małych i ładnych kostek sześciościennych, wydruk z gotową do gry rozpiską bandy, podstawkami oraz dwoma specjalnymi znacznikami. Po tych znacznikach spodziewałem się jakiś żetonów w stylu tych dodawanych do figurek Neuroshimy Tactics, a dostajemy dwa metalowe elementy: biurko z księgą, kałamarzem i czaszką na nim oraz armatę. Super sprawa. Jedyne czego mi trochę brakowało to choćby małej książeczki z zasadami – wydrukowanej na zwykłej drukarce, czarno-białej, rozmiarów jak ta z Konfrontacji. Byłoby fajnie. Ale i tak pomimo tego, za taką cenę dostajemy naprawdę elegancki zestaw. Warto.
Kostki jak widać, nie ma co pisać. Podstawki w sumie też, niemniej są one trochę niższe niż te z którymi się spotkałem do tej pory i bardziej mi się podobają. Dodatkowo miejsce na figurkę nie jest wycięte do końca podstawki, model akuratnie się mieści i nie ma będę musiał kombinować czym zapchać wolną przestrzeń. Znaczniki jak widać łatwe do złożenia, nie zauważyłem w nich nadlewów więc jest okej. Naprawdę ten bajer bardzo mi się podoba i pewnie prędzej czy później wylądują na jakiejś makiecie.
No i pora na najważniejsze. Przyznam się, że trochę się bałem jak modele będą się prezentować w rzeczywistości. Niektóre z nich na zdjęciach wyglądały niezbyt super. Ale na szczęście moje obawy były raczej bezpodstawne. Wszystkie modele w zetknięciu w prawdziwym środowisku wyglądajo bardzo fajnie. W sumie gnom, elf i rycerz od początku mi się podobali, niemniej niziołek oraz człek z kosturem bardzo u mnie zyskali (pewnie przy najbliżej okazji moja kolejna postać na sesji fantasy rpg będzie wzorowana właśnie na tym typie :)). Natomiast łapserdak jak mi się nie podobał tak się nie podoba, ale cóż... to łapserdak, jemu i tak to pewnie wisi :P
Dziwię się czemu figurki w katalogu/sklepie są prezentowane tylko z przodu. Od tyłu prezentują się równie dobrze, niektóre mają na plecach jakieś tobołki, fiolki i inne duperele i dodatkowe zdjęcie na pewno by pomogło przy przekonaniu nieprzekonanych do rozważenia zakupu.
Nadlewów jest trochę na modelach, niemniej po krótkim teście pozbywałem się ich dosyć szybko (w większości przypadków wystarczyło zdrapanie paluchem, a nad resztą pewnie bez problemów można popracować nożykiem). No i przy nieprzyjemnościach z niektórymi odlewami figurek NS Tacticsa te są równo odlane, bez żadnych przesunięć a same figurki mają dobrą twardość i po zrobieniu fotek bez strachu, że coś ułamię, powyprostowałem tym co trza było broń.
Bez dalszej pisaniny:




Jestem bardzo zadowolony z zakupu. Nie mam takiego ciśnienia jak przy NS Tactics coby modele pomalować w ekspresowym tempie, tylko będę sobie siadał i od czasu do czasu trochę paćkał więc pewnie na zdjęcia gotowych figurek przyjdzie trochę poczekać. Na pierwszy ogień pójdzie raczej zbrojny z mieczem coby mógł podczas sesję w 4 edycję DnD robić za mojego kapłana.
Co do zasad Umbra Turris to są darmowe na necie i mieszczą się na niecałych 30 stronach. Trudno mi powiedzieć czy się sprawdzą podczas rozgrywki ale po lekturze na sucho jestem zacnie nakręcony. Są proste i wydają się być intuicyjne i dające wiele możliwości kombinowania na stole jak i przed (fajny wybór domen magii i przede wszystkim składania drużyn, dobra ilość ras, jeszcze większa ilość profesji (fajna sprawa!) i ekwipunku). Kilka ciekawych i niespotykanych przeze mnie zasad, jak np. tracenie punktów życia przez magów za rzucanie zaklęcia czy wybieranie miejsca trafienia i obrony. I bardzo duży plus u mnie: prosta magia ze stałymi trzema czarami z kilku domen. Nigdy nie pałałem do magów w bitewniakach sympatią ale tutaj mi się podoba, tym bardziej, że dzięki profesjom można ich indywidualizować w odpowiadający mi sposób. Podoba mi się też pomysł z kartami przygód – różne tajne cele dla każdego gracza.
Jestem dobrej myśli, że będzie się dobrze grało :) I najpewniej na samym starterze się nie skończy ~~
sobota, 28 stycznia 2012
Krotochwila z Międzymordzie Nic
Wreszcie Interface Zero w moich rękach! Bez kitu, był to produkt na, który najbardziej czekałem przez całą swoją kadencję erpegowca. Uwielbiam cyberpunkowe klimaty, "Cyberpunk 2020" był świetnym systemem, pierwszym przyszłościowcem przy którym ekstra się grało ("Mechawojownika" lepiej nie przypominać), ale powiedzmy sobie szczerze "był" a dzisiaj bardziej adekwatną nazwą dla niego byłoby "Retropunk 2020". Dlatego gdy Gramel ogłosił wydanie nowoczesnego cyberpunkowego settingu jarałem się jak na ostatniej sesji w dnd :D A potem przeżywałem katusze gdy ogłoszono, ze jednak Sensacja i Przygoda będzie wydane jako pierwsze. Ale to już historia, podręcznik dotarł do mnie wczoraj, ale dopiero dzisiaj mogłem się z nim bliżej zaznajomić. Poniżej kilka fot, jak toto się prezentuje (większe po kliknięciu ale i tak jakość dosyć słaba, bo coś mi się ręka trzęsła).
Lans:
Kilka stron ze środka:

Klimatyczny rozdział z ekwipunkiem przygotowany jako katalog sklepowy ze świata gry:
Kto zamówił edycję kolekcjonerską oprócz twardej oprawy i plików pdf dostał 48 stronicowy dodatek traktujący o mocach psionicznych "Zeeks". Super sprawa, tym bardziej, ze bardzo ładnie wydane i udało się wepchnąć 3 miodne całostronicowe kolorowe grafiki do środka.

W paczce znalazlem jeszcze inne materiały - prosiłem Piotra o wydruk patch 2.0 do SWEPLa ale tak się złożyło, ze miałem numer zamówienia 1000 to podostawałem kilka prezentów - materialy do SiP i Nemezis oraz "Eclipse". Jeszcze raz wielkie dzięki Piotrze, a Wy róbta zakupy u wydawców :)
Zabieram się do czytania i jak skończę to pojawią się tutaj moje odczucia (chociaż po łebkach trochę poczytałem PDFa i wiem, ze nie będzie lipy). Na razie mogę tylko powiedzieć, ze jeśli chodzi o jakość wydania to jak dla mnie jest najlepsza ze wszystkich do tej pory wydanych podręczników przez Wydawnictwo Gramel - CZARNO BIAŁY(!!) podręcznik, brak kijowych grafik, szycie - gitara. Jedyne do czego nie mogę się przyzwyczaić to brak karty postaci na końcu podręcznika, ale cóż, jak cyberpunk to cyberpunk - ściągnąć trzeba z neta ;)
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/127139/interface-zero
Cyberpunk not dead!
piątek, 27 stycznia 2012
piątek, 20 stycznia 2012
Czwartki na bogato - relacja z sesji w 4 DnD
Chyba w większości ekip pojawia się w końcu ten sam problem - brak czasu na sesję, a to praca czy studia, ktoś tam w ogóle wybył z miasta itd. Dotknęło to i nas, Klub jakoś był na to odtrutką ale średnio wychodziło tam granie i w sumie ciężko było dalej z organizacją normalnych sesji w tygodniu. Przypominając sobie słowa Shane'a z tekstu o powstawaniu Savage Worlds, wyszedłem z propozycją regularnych spotkań w jeden określony dzień tygodnia - czwartki, udostępniam miejsce, w miarę możliwości zgłaszam się do prowadzenia i jeżeli będzie choć dwóch (czy i nawet jeden) chętnych to łupiemy w rpg, w zależności od możliwości 3-4 godziny albo długie sesję na duuuuzo więcej. Ciężko powiedzieć czy się uda, na razie wczoraj rozegraliśmy pierwszą sesję i umówiliśmy się na za tydzień. Trzymam kciuki, Damian chce prowadzić w dedeki, ja z chęcią jakby co walnąłbym kampanie w Interface Zero, gdy już do mnie dojdzie w papierowej wersji.
Lochy w mieszkaniu
Sesja odbyła się w systemie 4 edycji Lochów & Smoków i była to gotowa przygoda encountersowa "Keep on the borderlans". Przygotowałem sobie diablęcego czarownika z mocami spowalniającymi przeciwników z myślą, ze reszta będzie grała nawalaczami to nie będę im przeszkadzał niszczycielskimi czarami tylko wspomagał w krępacji naszych adwersarzy. Jak się potem okazało była to straszliwa pomyłka za którą słono zapłaciłem. Nie uprzedzajmy jednak faktów. Damian, robiący za Mistrza Podziemi, przygotował Karty Mocy (szacuneczek) dzięki czemu zaglądanie do podręcznika przez graczy nie było potrzebne w trakcie grania, a wybór mocy dzięki kolorom był bardzo przejrzysty. Jako historyczną ciekawostkę dodam, iż była to bodajże pierwsza sesja u mnie na mieszkaniu. Mimo obietnic gracze jak zwykle się spóźniali a trzech w ogóle nie dotarło. Damian zajął się więc rysowaniem map, a ja dokańczaniem postaci dla reszty drużyny. W końcu wszyscy się zebraliśmy - szybkie wykupienie ekwipunku, wytłumaczenie zasad i zaczynamy. Skład:
- Ja - Diablęcy Czarownik - Bomanz
- Toudie - Krasnoludzki Paladyn - Gotrek Garnizon
- Filip - Człowiek Czarnoksięznik - ...
- Łukasz - Elfi Łowca - Ezrael
Przybywamy wraz z karawaną do miasta (nie pomnę nazwy), chronionego grubymi murami oraz siłami paladyna Peradina przed zagrożeniem ze strony Blizny Chaosu. Kupcy dziękują za drogę i zostawiają nas w środku miasta. Nim zdążyliśmy się zastanowić co począć zaczepił nas kapłan Wen, którego przełożony poszukuje śmiałków i z chęcią przyjmie nas na wieczerzy aby przedyskutować sprawę. Przyjmujemy ofertę, a ze skoro jest jeszcze południe zajmujemy się swoimi sprawami - czyli po zakupach uczynionych przez niektórych z nas, ruszamy, a jakże! do karczmy. Gospodarz jak na karczmarza okazał się bardzo ubogi w informację, więc nie zostało nam nic innego jak zatopić swe myśli w alkoholu. Jednym starczył kielich wina, inni zdecydowali się na kufle krasnoludzkich procentów. Finalnie w stanie udać się na wieczerze byłem tylko ja oraz Ezrael, elfi łowca. Wieczerza, bynajmniej była lecz to nie ona okazała się dla nas najważniejsza (choć dobrze było tak wykwitnie pojeść przed śmiercią ;)). Benłik, kapłan, który nas zaprosił wyszedł do nas z prośbą (ku naszemu ogromnemu zaskoczeniu, bynajmniej nie związanej z blizną chaosu!) uwolnienia jego człowieka- Gordiego z rąk oprawców. Rozpracowywał on kultystów Tiamat u niejakiego bankiera z Felklest - Ferdinanda Ronika i niestety wpadł. Wedle słów kapłana przetrzymywany jest obecnie na bagnach. Przyjmujemy jak przystało na bohaterów zadanie, a po kilku słowach kapłan wręcza nam leczniczą Ziołową Polucję. Rano kapłan Wen wręcza nam mapę i ruszamy! Docieramy w końcu do jaskini. Łowca, który miał sprawdzić teren poruszał się tak niezgrabnie, iż od razu wykryto naszą obecność. Na nic nasze wymówki - na stół ląduje mapka z jaskinią wraz z figurkami oponentów (traper i dwóch smoko-jaszczuro-ludzi) oraz nasza drużyna.Potyczka! Było gorącą, oni nas leją, aż miło. Po jakimś czasie wpadają jeszcze jakieś pokraki strzelające do nas ze strzałek i usypiające moich towarzyszy. A towarzysze robią co mogą, ale pech (czyt. kostki) są bezwzględne. Jako jedyny miałem jako takie szczęście i tylko czary dzienne mi nie wyszły. Pokraki padają martwe, tak samo traper. Niestety to samo po kolei spotyka i nas, pierw umiera łowca, potem paladyn i wreszcie przeciwnicy przechodzą nad ich zwłokami i kierują swe kroki w moją stronę. Dwie tury i leżę martwy, po chwili ginie czarnoksiężnik. Koniec sesji.
Choć finalnie zginęliśmy, mi się osobiście fajnie grało (szkoda tylko, ze tak krótko). 4 edycji w praktyce okazała się bardzo elegancka - prosta i intuicyjna. Walka, tak jak myślałem okazała się taktyczna i brak było typowego gadania "atakuję" i rzut kostką. Korzystanie z kart bardzo pomocne, pewnie gdyby ich nie było granie byłoby katorgą a podręcznik latałby co turę od gracza do gracza. Daleko temu systemowi do realistycznego odzwierciedlania świata gry, ma dawać zabawę i to się moim zdaniem udało.
Nie jestem powergamerem, obce jest mi szukanie jak najlepszych kombosów cech, aututów itd. w celu jak najlepszego dopakowania postaci. Niemniej po sesji zacząłem kombinować jak tutaj stworzyć drużynę, która będzie najbardziej efektowna (czyli nie ginęła co sesję :P) i w sumie jest to bardzo fajne bo działa to w stronę wspólnej współpracy między postaciami (a nie "jestem lepszy od was haha"). Mam nadzieję, ze kolejne postaci będą lepiej pasowały do sytuacji, a i my jako gracze będziemy rozkminiali sytuacje na mapie jak przy kooperacyjnej planszówce i uda się wyjść ze starć zwycięsko :)
Kolejna sesja w następny czwartek, tworzę kolejną drużynę i zaczynamy mniej więcej w tym samym miejscu - kapłan Benłik wynajmuję kolejnych poszukiwaczy przygód bo poprzednia drużyna przepadła bez wieści. Skopiemy dupy naszym adwersarzom w jaskini mszcząc się na poprzednich wspaniałych postaciach, muahahaha!
czwartek, 19 stycznia 2012
Relacja z penetracji Lochów & Smoków na emigracji
W pierwszym, dziewiczym poście otwierającym blog trochę ponarzekałem z powodu upadku sesji rpg w ostatnich miesiącach. Ani jedna sesja przez bite pół roku. Więc z radością informuję: coś się ruszyło :) W niedużym odstępie czasu wystartowałem jako gracz z nowymi kampaniami (?) z dwoma drużynami. Napisałem kampaniami z pytajnikiem bo nie mam pojęcia co z tego wyniknie ale na razie zapowiada się regularne granie, czym bardzo się jaram. A więc nie przedłużając relacja z pierwszej sesji z jedną ekipą:
Wyjazdowe Lochy
Wreszcie się udało ustawić z typami i pograć z nimi w staszowie. Wybór padł na 3 edycję Dungeons & Dragons. Zrobiłem postać (pól-elfi kapłan boga podróży i odkrywców), trzasnąłem historię, zapakowałem pudło z figurkami i mapami do plecaka i oczekiwałem na sądny dzień. Ten jak zwykle troszeczkę niemiło dokuczył. Pierwszy bus do staszowa albo nie dotarł albo baaaardzo wcześnie przyjechał przez co zamiast wyruszyć w drogę marzłem na dworcu czekając na kolejny prawie półtorej godziny. No ale dotarłem, na miejscu dokańczanie postaci i czekanie na resztę graczy. Przy okazji zaczęliśmy obmyślać postać druida dla Dominiki (?) i wpadliśmy w głupawkę przerzucając się kolejnymi genialnymi pomysłami co poskutkowało tym, ze finalnie grała druidką, której zwierzęcym towarzyszem była krowa :P
Wreszcie zaczynamy w składzie (postacie 3 poziomowe):
- Ja - pół-elf kapłan
- Karol - niziołek złodziej (?) z jakąś domieszką wampirzej krwi
- Dominika - rzeczona ludzka druidka
- Paweł - pół-orczy barbarzyńca
- Piotr - Mistrz Podziemi
Docieramy do miasteczka położonego nad Morzem Księżycowym, skąd mieliśmy statkiem udać się do Yulash. Niestety okazało się to niemożliwe ponieważ od niedawno ruch morski został zatrzymany z powodów pojawienia się ogromnych morskich węży atakujących okręty. Jako poszukiwacze przygód nie mogliśmy inaczej zareagować niżeli zainteresować się bliżej całą sprawą. Wypytywanie karczmarza (z pomocą kilku monet) sprawiło, iż wpadliśmy na trop niezwykłych wydarzeń, które miały miejsce w niedalekiej wsi. Jacyś druidzi, kataklizm itd. Nie wydawało się to blisko powiązane ze sprawą węży, ale karczmarz twierdził co innego. Na drugi dzień wyruszyliśmy tam, wraz z wynajętą przez naszego barbarzyńcę, świtą, którą dowodził niegrzeszący inteligencją ogr. Na miejscu zastaliśmy tajemnicze wybrzuszenia. Przekopywaniem ich zajęli się najemnicy, a ja wraz z niziołkiem ruszyłem wypytać miejscowych. Ten na którego mieliśmy szczęście trafić okazał się bardzo strachliwy, a przekonywanie niziołka nic nie dały. Gdy zaś z mojej strony padły niezbyt przemyślane słowa "Daj mu spokój, ja go zaczaruję" ten wpadł w panikę i zabarykadował się w swojej chacie. Jakoś tam się dostaliśmy i zająłem się przyjacielskim przekonywaniem. Dowiedziałem się, ze jakiś czas temu przypałętali się tutaj grupka druidów bredzących o uwolnieniu zwierząt rolnych itd. Oczywiście wieśniaki nie przejęli się ich słowami a niedługo potem dało się słyszeć ogromny hałas, drzewa się przewracały a na ziemi pojawiały się okazałe wybrzuszenia jakby coś pod nią pełzało. Podziękowałem pieniędzmi za pomoc i ruszyłem do towarzyszy (jakoś w tym momencie do gry dołączył Wojtek, który wcielił się w jednego z wojowników przez nas wynajętych), gdy nagle wieśniak się drze, ze jego córka zniknęła. Druidzi wrócili czy to sprawa naszego niziołka i jego hmmm... przypadłości? Ten skierował wściekłych wieśniaków w las a my zajęliśmy się tym co wykopali najemnicy czyli dziurą prowadzącą do jakiegoś podziemnego kompleksu. Zeszliśmy na dół i zaczęło się. Na stół wylądowały kartki z kratką oraz figurki. Znaleźliśmy się na środku korytarza i zdecydowaliśmy się kierować w część gdzie migało jakieś światło. Niziołek ruszył przodem sprawdzając teren (hehe, i tak oberwał pułapką :D) i natrafiając na wielkie skrzynie wypełnione perfumami i ciuchami. Gdy tylko się do nich zbliżył z głębi korytarza ruszyły na nas dwa ogromne złowrogie niedźwiedzie. Trochę oberwaliśmy ale, ze mieliśmy wsparcie ze strony najemników to poszło gładko(toteż MG oznajmił, ze ogr zdecydował ze swoimi wojownikami udać się zbadać odwrotną stronę korytarza). Udaliśmy się dalej gdzie przy zagadkowym posągu przedstawiającym starca z liści zaatakowały nas ogromne szczury. No i tutaj trochę dostaliśmy (z czego część obrażeń otrzymana od sojuszników przez niecelne strzały) ale mimo wszystko potyczka zakończyła się dla nas zwycięsko! Na tym poprzestaliśmy ponieważ musiałem się zbierać na powrotny autobus.
Fajna sesja, kupa śmiechów (zwłaszcza z niziołka hehe), trochę erpegowania, trochę walki - dobrze było. No i pierwszy raz na sesji wykorzystałem ostatni nabytek jakim jest pudło z gumiludkami do dnd miniatures (które jakiś czas temu z damianem przetestowaliśmy i ku mojemu zaskoczeniu okazało się, ze to całkiem fajna giera). Do teraz jestem w szoku znajomości zasad przez Wojtka, co chwilę rzucającym teksty o jakichś modyfikatorach, pomniejszych zasadach itd. Szacunek, ale z drugiej strony utwierdziło mnie to, ze dla mnie jako mistrza gry ta gra w ogóle nie nadaje - lubię prostotę a tego po prostu jest zbyt dużo do nauczenia w trzeciej edycji. O wiele lepiej pod tym względem wypadła czwarta edycja, o której napiszę w następnej notce, a dotyczącej konkretnie dzisiejszej sesji. Do zobaczenia na niedzielnej sesji :)
poniedziałek, 2 stycznia 2012
Podręcznik Gracza Podziemi i Smoków edycja czwarta
Ryba, która uciekła zawsze wydaje się gruba.
Na początku grudnia 2011 roku, gruchneła w internecie wieść, ż jeszcze w rzeczonym miesiącu ukażę się polska edycja Księgi Potworów do 4 edycji. Długo odkładałem tą decyzję ale to był wystarczający impuls: Kupuje podstawki do 4 edycji! Na razie tylko Podręcznik Gracza coby sprawdzić czy warto wydawać na cały zestaw kupe PLNów. Ponizej moje odczucia po jego lekturze.
Wizualnie
Lubię czarno-białe podręczniki. Za wzór tego jak powinny wyglądać podręczniki uważam podstawki do Cybera, Wiedźmina (blah, tylko jakby jeszcze miał normalną okładkę) czy Legendy 5 Kręgów. Średnio się cieszyłem gdy Gramel wydał Nemezis i Evernighta w kolorze. Nie lubiłem wyglądu podręczników do 3 edycji DnD, niby pomysł na stare księgi jest super klimatyczny ale jakoś nie mogłem się do tego wykonania przekonać, okładki waliły dla mnie bardziej kijowym kiczem niż tajemnicą do odkrycia, a środek tez mnie nie powalił. Nie wiem, po prostu nie lubię tych podręczników :)
A podręcznik do 4 edycji? Kocham jego wygląd! Gdybym nie był tak oddany sprawie czarno-białych podręczników śmiało bym mógł powiedzieć, ze to najładniejszy podręcznik do rpg z jakim miałem styczność. Ładne kolorowe grafiki co kilka stron plus całostronicowe ilustracje na rozpoczęcie rozdziału, a tak tylko biel, czarne napisy i kolorowe oznaczenia przy tabelkach, mocach itd. Wszystko to prezentuje się bardzo elegancko. Rozmiar czcionki jest idealnie dobrany przez co czytanie tego podręcznika to czysta przyjemność.
Esensja
Od razu napiszę, ze mi się podoba to co odwalili Czarodzieje z Wybrzeża. Po pierwsze wszystko jest opisane bardzo przejrzyście. Po jednokrotnym przeczytaniu nie miałbym problemu przy rozgrywaniu sesji. To ogromny plus w porównaniu do poprzedniej edycji, która była dla mnie koszmarem ze swoją przytłaczającą ilością zasad. Walka już totalnie została przeniesiona na planszę, co tez jest dla mnie okej, lubię podumać nad figurkami i pokombinować jakby to była planszówka. W sumie to prawie wszystkie zasady w Podręczniku Gracza dotyczą rozgrywania walki. Lista umiejętności została ograniczona do mniejszej ilości (hura!), oczywiście umiejętności złodziejskie, dyplomatyczne, wiedza itd. - super, rozwiązanie pozwalające kiedy trzeba zająć się odgrywaniem postaci i kombinowaniem. Lubię tego typu prostotę w mechanice gry fabularnej, jak np. w Savage Worlds, toteż tutaj kolejny plus. Jako arcyciekawą ciekawostkę dodam, skoro już o SW, ze 4 edycja to po nich jedyny podręcznik prawie czysto mechaniczny, który nie wzbudzał u mnie magicznej chęci snu ;)
Trochę o bohaterach graczy: Podanych jest zadowalająca liczba wskazówek jak tworzyć ciekawe indywidualne postaci - w opisie ras i profesji pojawiają się różnorodne przykłady czym się mogą charakteryzować i jak mogą wyglądać przykładowe postaci, do tego ostatnim krokiem przy tworzeniu postaci są klasyczne pytania o osobowość (charakter,, kontakty międzyludzkie, podejmowanie decyzji itp.). Również pod tym względem 4 edycja prezentuję się lepiej od poprzedniczki, gdzie mimo, iż opisy ras czy profesji zajmowały więcej miejsca ale jakoś u nas nie zachęcały do kreatywności graczy i np. rózne postaci łotrzyków BG niewiele od siebie się różniły. Profesje podzielone są na cztery role, jedne specjalizują się w zadawaniu ogromnych obrażeń pojedynczym przeciwnikom, inna skupia się na atakach obszarowych, dowódca, którego zadaniem jest wspomaganiem drużyny itd.. Każda z profesji posiada swój zestaw mocy ofensywnych. Jest to super rozwiązanie niwelujące nudę podczas starć ("To ja go tnę") i nadający jej większego taktycznego zastanowienia. Taki czarodziej nadal wali czarami, ale za to profesję typowo niemagiczne teraz tez mogą się popisać potężnymi atakami, wzmocnieniami, trzaskaniem wszystkich wokół itd. Superosko. Problemem może, być tylko zapamiętanie wszystkich mocy przez graczy. Myślę, ze najlepszym rozwiązaniem byłoby zrobienie kart z opisem mocy, podzieleniem koszulek w trzech rożnych kolorach na moce nieograniczone, spotkaniowe i dzienne i powkładaniem w nie odpowiednich kart. Oczywiście nie jest tak, ze magowie i inni kapłani pozostali tylko z magią ofensywną. Operują oprócz tego jeszcze Rytuałami, których rzucanie trwa dłużej i odnoszą się poza sferę pola walki (i znowu 4 edycja to jedyny po Savage Worlds system w którym z przyjemnością zagrałbym postacią czarującą, magia nie jest trudna do opanowania a ilość czarów nie sprawia u mnie zawrotów głowy).
Przedstawienie świata ogranicza się li tylko do opisu ras i profesji oraz niezbyt dlugim opisie w rozdziale wprowadzającym. Ale właśnie ten opis wzbudził we mnie sympatię - rozgrywanie sesji w światach gdzie wielkie królestwa upadły, nieliczne miasta to jedyne jasne punkty pomiędzy dzikimi terenami i ruinami kryjącymi w sobie tajemnicę do zbadania (skarby!!).
Werdykt
Lubię to. Z ogromną chęcią rozegrałbym większą kampanię. Wydaje się, idealnym rozwiązaniem na klubowe spotkania, po pierwsze może wzbudzać pewne skojarzenie z planszówkami (które królują na klubowych spotkaniach) przez walkę na mapie taktycznej i opcjonalne wrzucenie kart mocy, po drugie jest dosyć prosta, a po trzecie ogólnie sprawia wrażenie, że została stworzona do niezbyt długich sesji trwających 3-4 godziny. No i przypomina ponoć gry MMORPG, ja tam nie wiem, w życiu w żadną na szczęście nie grałem ale jest to kolejny plus bo chyba jest kilku tego typu graczy w klubie.
Jak się ustabilizuję finansowo pewnie kupię resztę zestawu z nadzieją pogrania w klubie, a co za tym idzie wskrzeszenia w nim rpg! A na razie podręcznik poszedł dalej, Bohaterowie powoli się tworzą...
niedziela, 1 stycznia 2012
Chuczne, acz zdawna oczekiwane otwarcie
Lubię.
Start z nowym blogiem. Był sobie kiedyś wspólny blog o graniu na mieście ale zaczął się wobec mnie dziwnie zachowywać, więc się spakowałem i przeniosłem na nowy adres. Pewnie moje pisanie tu i tam nie będzie się wiele różniło, nieraz jakieś rozkminki growe, częściej jakieś prostackie relacji z rozgrywek, więc raczej do poczytania przez współgraczy mejbi.
Rok stary i nowy rok.
Pierwsze pół roku 2011 minęło bardziej pod sztandarem prób reaktywowania sesji rpg w naszym środowisku. Głównie za pomocą Neuroshimy. Generalnie jakoś szło, chociaż sesję w Klubie wzbudzały dużo negatywnych emocji u niektórych. Nie za bardzo to wszystko się udało, w sumie żadna sesja nie zostawiła u mnie w głowie żadnych fajnych wspomnień. Szkoda.
Gdy zdawało się, że Klub już dogorywa dostaliśmy potężnego kopa przy organizowaniu games roomu na Totu Festivalu. Z jednej strony pomógł nam Rebel.pl użyczając na cała imprezę sporo gier, a z drugiej pogranie z totalnie nowymi ludźmi. Wszystko to sprawiło, że przynajmniej ja dostałem niezłego pałera do odbudowania Klubu i wejścia w planszówki na pełnej kopyści. Zaczęło się kupowanie kolejnych tytułów, załatwianie gier od wydawnictw i samej placówki gdzie mamy spotkania. Szczerzę mogę powiedzieć: udało się! Prawie na każdym spotkaniu pojawia się tyle ludzi ile pojawiało się wcześniej raz na miesiąc czy dwa. Zaczęły się tez konkretniejsze ustawki poza klubowe. Choć byłoby super gdyby przychodziło więcej ludzi i żeby zainteresowali się klubem nowi ludzie to i tak jestem zadowolony. Jest dobrze :)Oprócz działki gdzie standardowo graliśmy na tygodniu we wszelkie gry, udało się moją piwnice (tzw. Klub Stratega) przygotować do rozgrywania partii dwu osobowych. Trochę się tam pograło przez wakacje w planszówki i Neuroshime Tactics (świetny bitewniak, tylko mnie to mierzenie laserem nie podoba się(o, no i jedyny raz kiedy po dostaniu figurek byłem maksymalnie zdeterminowany je od razu pomalować i udało się, jedna figurka na dzień, do tego udało mi się w dość szybkim czasie przygotować makiety na stół - pełne zadowolenie i gotowość do rozkładania się na polu bitwy bez wstydu - galeria: http://nstactics.ning.com/photo/photo/listForContributor?screenName=1faxc8r8mqo67 ). Przez kolejne miesiące miejscówka nie była używana, ale coś tam pod koniec grudnia rozegrałem więc w sumie uznaję tę inicjatywę za kolejny plus mijanego growego roku i żywię nadzieję, ze będzie używana.
Podsumowując uznaję 2011 za bardzo dobry. Pierwsza połówka trochę niemrawa, ale mimo wszystko walczyliśmy. Za to od sierpnia wygrałem się tak, ze nieraz miałem już dość i musiałem robić przerwy. Pełno rozgrywek w Klubie jak i po zanim, z maniakami jak i z takimi, którzy z nowoczesnymi planszówkami pierwszy raz się spotkali, z rodziną i wrogami hehe. Jedyny minus to ten, ze RPG bardzo na tym ucierpiało. Od sierpnia nie rozegrałem żadnej sesji :<
2012 rozpoczynam noworocznym postanowieniem - nie kupuje nowych planszówek (heh, możliwe wyjątki: Wojna o Pierścień i jeżeli CD Projekt wyda po pl planszówki z uniwersum D&D :>). W sierpniu powinniśmy ruszyć z wypożyczalnią klubowych gier dla klubowiczów, którzy pojawiają się regularni i będą wpłacać symboliczną kwotę co miesiąc (a jak się coś uzbiera to oczywiście kupno nowej gry :>). No i oczywiści próba reaktywowania sesji rpg. Mam już na oku trzy systemy, którymi spróbujemy tego dokonać: Interface Zero(na razie tylko w pdfie ale nie mogę się doczekać paczki z wersją namacalną), 4 i 3 edycją Dungeons & Dragons. Zobaczymy czy się uda...

