sobota, 28 stycznia 2012

Krotochwila z Międzymordzie Nic

Wreszcie Interface Zero w moich rękach! Bez kitu, był to produkt na, który najbardziej czekałem przez całą swoją kadencję erpegowca. Uwielbiam cyberpunkowe klimaty, "Cyberpunk 2020" był świetnym systemem, pierwszym przyszłościowcem przy którym ekstra się grało ("Mechawojownika" lepiej nie przypominać), ale powiedzmy sobie szczerze "był" a dzisiaj bardziej adekwatną nazwą dla niego byłoby "Retropunk 2020". Dlatego gdy Gramel ogłosił wydanie nowoczesnego cyberpunkowego settingu jarałem się jak na ostatniej sesji w dnd :D A potem przeżywałem katusze gdy ogłoszono, ze jednak Sensacja i Przygoda będzie wydane jako pierwsze. Ale to już historia, podręcznik dotarł do mnie wczoraj, ale dopiero dzisiaj mogłem się z nim bliżej zaznajomić. Poniżej kilka fot, jak toto się prezentuje (większe po kliknięciu ale i tak jakość dosyć słaba, bo coś mi się ręka trzęsła).


Lans:
Kilka stron ze środka:
Klimatyczny rozdział z ekwipunkiem przygotowany jako katalog sklepowy ze świata gry:

Kto zamówił edycję kolekcjonerską oprócz twardej oprawy i plików pdf dostał 48 stronicowy dodatek traktujący o mocach psionicznych "Zeeks". Super sprawa, tym bardziej, ze bardzo ładnie wydane i udało się wepchnąć 3 miodne całostronicowe kolorowe grafiki do środka.


W paczce znalazlem jeszcze inne materiały - prosiłem Piotra o wydruk patch 2.0 do SWEPLa ale tak się złożyło, ze miałem numer zamówienia 1000 to podostawałem kilka prezentów - materialy do SiP i Nemezis oraz "Eclipse". Jeszcze raz wielkie dzięki Piotrze, a Wy róbta zakupy u wydawców :)

Zabieram się do czytania i jak skończę to pojawią się tutaj moje odczucia (chociaż po łebkach trochę poczytałem PDFa i wiem, ze nie będzie lipy). Na razie mogę tylko powiedzieć, ze jeśli chodzi o jakość wydania to jak dla mnie jest najlepsza ze wszystkich do tej pory wydanych podręczników przez Wydawnictwo Gramel - CZARNO BIAŁY(!!) podręcznik, brak kijowych grafik, szycie - gitara. Jedyne do czego nie mogę się przyzwyczaić to brak karty postaci na końcu podręcznika, ale cóż, jak cyberpunk to cyberpunk - ściągnąć trzeba z neta ;)

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/127139/interface-zero

Cyberpunk not dead!

piątek, 20 stycznia 2012

Czwartki na bogato - relacja z sesji w 4 DnD

Chyba w większości ekip pojawia się w końcu ten sam problem - brak czasu na sesję, a to praca czy studia, ktoś tam w ogóle wybył z miasta itd. Dotknęło to i nas, Klub jakoś był na to odtrutką ale średnio wychodziło tam granie i w sumie ciężko było dalej z organizacją normalnych sesji w tygodniu. Przypominając sobie słowa Shane'a z tekstu o powstawaniu Savage Worlds, wyszedłem z propozycją regularnych spotkań w jeden określony dzień tygodnia - czwartki, udostępniam miejsce, w miarę możliwości zgłaszam się do prowadzenia i jeżeli będzie choć dwóch (czy i nawet jeden) chętnych to łupiemy w rpg, w zależności od możliwości 3-4 godziny albo długie sesję na duuuuzo więcej. Ciężko powiedzieć czy się uda, na razie wczoraj rozegraliśmy pierwszą sesję i umówiliśmy się na za tydzień. Trzymam kciuki, Damian chce prowadzić w dedeki, ja z chęcią jakby co walnąłbym kampanie w Interface Zero, gdy już do mnie dojdzie w papierowej wersji.

Lochy w mieszkaniu

Sesja odbyła się w systemie 4 edycji Lochów & Smoków i była to gotowa przygoda encountersowa "Keep on the borderlans". Przygotowałem sobie diablęcego czarownika z mocami spowalniającymi przeciwników z myślą, ze reszta będzie grała nawalaczami to nie będę im przeszkadzał niszczycielskimi czarami tylko wspomagał w krępacji naszych adwersarzy. Jak się potem okazało była to straszliwa pomyłka za którą słono zapłaciłem. Nie uprzedzajmy jednak faktów. Damian, robiący za Mistrza Podziemi, przygotował Karty Mocy (szacuneczek) dzięki czemu zaglądanie do podręcznika przez graczy nie było potrzebne w trakcie grania, a wybór mocy dzięki kolorom był bardzo przejrzysty. Jako historyczną ciekawostkę dodam, iż była to bodajże pierwsza sesja u mnie na mieszkaniu. Mimo obietnic gracze jak zwykle się spóźniali a trzech w ogóle nie dotarło. Damian zajął się więc rysowaniem map, a ja dokańczaniem postaci dla reszty drużyny. W końcu wszyscy się zebraliśmy - szybkie wykupienie ekwipunku, wytłumaczenie zasad i zaczynamy. Skład:

  • Ja - Diablęcy Czarownik - Bomanz
  • Toudie - Krasnoludzki Paladyn - Gotrek Garnizon
  • Filip - Człowiek Czarnoksięznik - ...
  • Łukasz - Elfi Łowca - Ezrael

Przybywamy wraz z karawaną do miasta (nie pomnę nazwy), chronionego grubymi murami oraz siłami paladyna Peradina przed zagrożeniem ze strony Blizny Chaosu. Kupcy dziękują za drogę i zostawiają nas w środku miasta. Nim zdążyliśmy się zastanowić co począć zaczepił nas kapłan Wen, którego przełożony poszukuje śmiałków i z chęcią przyjmie nas na wieczerzy aby przedyskutować sprawę. Przyjmujemy ofertę, a ze skoro jest jeszcze południe zajmujemy się swoimi sprawami - czyli po zakupach uczynionych przez niektórych z nas, ruszamy, a jakże! do karczmy. Gospodarz jak na karczmarza okazał się bardzo ubogi w informację, więc nie zostało nam nic innego jak zatopić swe myśli w alkoholu. Jednym starczył kielich wina, inni zdecydowali się na kufle krasnoludzkich procentów. Finalnie w stanie udać się na wieczerze byłem tylko ja oraz Ezrael, elfi łowca. Wieczerza, bynajmniej była lecz to nie ona okazała się dla nas najważniejsza (choć dobrze było tak wykwitnie pojeść przed śmiercią ;)). Benłik, kapłan, który nas zaprosił wyszedł do nas z prośbą (ku naszemu ogromnemu zaskoczeniu, bynajmniej nie związanej z blizną chaosu!) uwolnienia jego człowieka- Gordiego z rąk oprawców. Rozpracowywał on kultystów Tiamat u niejakiego bankiera z Felklest - Ferdinanda Ronika i niestety wpadł. Wedle słów kapłana przetrzymywany jest obecnie na bagnach. Przyjmujemy jak przystało na bohaterów zadanie, a po kilku słowach kapłan wręcza nam leczniczą Ziołową Polucję. Rano kapłan Wen wręcza nam mapę i ruszamy! Docieramy w końcu do jaskini. Łowca, który miał sprawdzić teren poruszał się tak niezgrabnie, iż od razu wykryto naszą obecność. Na nic nasze wymówki - na stół ląduje mapka z jaskinią wraz z figurkami oponentów (traper i dwóch smoko-jaszczuro-ludzi) oraz nasza drużyna.Potyczka! Było gorącą, oni nas leją, aż miło. Po jakimś czasie wpadają jeszcze jakieś pokraki strzelające do nas ze strzałek i usypiające moich towarzyszy. A towarzysze robią co mogą, ale pech (czyt. kostki) są bezwzględne. Jako jedyny miałem jako takie szczęście i tylko czary dzienne mi nie wyszły. Pokraki padają martwe, tak samo traper. Niestety to samo po kolei spotyka i nas, pierw umiera łowca, potem paladyn i wreszcie przeciwnicy przechodzą nad ich zwłokami i kierują swe kroki w moją stronę. Dwie tury i leżę martwy, po chwili ginie czarnoksiężnik. Koniec sesji.

Choć finalnie zginęliśmy, mi się osobiście fajnie grało (szkoda tylko, ze tak krótko). 4 edycji w praktyce okazała się bardzo elegancka - prosta i intuicyjna. Walka, tak jak myślałem okazała się taktyczna i brak było typowego gadania "atakuję" i rzut kostką. Korzystanie z kart bardzo pomocne, pewnie gdyby ich nie było granie byłoby katorgą a podręcznik latałby co turę od gracza do gracza. Daleko temu systemowi do realistycznego odzwierciedlania świata gry, ma dawać zabawę i to się moim zdaniem udało.

Nie jestem powergamerem, obce jest mi szukanie jak najlepszych kombosów cech, aututów itd. w celu jak najlepszego dopakowania postaci. Niemniej po sesji zacząłem kombinować jak tutaj stworzyć drużynę, która będzie najbardziej efektowna (czyli nie ginęła co sesję :P) i w sumie jest to bardzo fajne bo działa to w stronę wspólnej współpracy między postaciami (a nie "jestem lepszy od was haha"). Mam nadzieję, ze kolejne postaci będą lepiej pasowały do sytuacji, a i my jako gracze będziemy rozkminiali sytuacje na mapie jak przy kooperacyjnej planszówce i uda się wyjść ze starć zwycięsko :)

Kolejna sesja w następny czwartek, tworzę kolejną drużynę i zaczynamy mniej więcej w tym samym miejscu - kapłan Benłik wynajmuję kolejnych poszukiwaczy przygód bo poprzednia drużyna przepadła bez wieści. Skopiemy dupy naszym adwersarzom w jaskini mszcząc się na poprzednich wspaniałych postaciach, muahahaha!

czwartek, 19 stycznia 2012

Relacja z penetracji Lochów & Smoków na emigracji

W pierwszym, dziewiczym poście otwierającym blog trochę ponarzekałem z powodu upadku sesji rpg w ostatnich miesiącach. Ani jedna sesja przez bite pół roku. Więc z radością informuję: coś się ruszyło :) W niedużym odstępie czasu wystartowałem jako gracz z nowymi kampaniami (?) z dwoma drużynami. Napisałem kampaniami z pytajnikiem bo nie mam pojęcia co z tego wyniknie ale na razie zapowiada się regularne granie, czym bardzo się jaram. A więc nie przedłużając relacja z pierwszej sesji z jedną ekipą:

Wyjazdowe Lochy

Wreszcie się udało ustawić z typami i pograć z nimi w staszowie. Wybór padł na 3 edycję Dungeons & Dragons. Zrobiłem postać (pól-elfi kapłan boga podróży i odkrywców), trzasnąłem historię, zapakowałem pudło z figurkami i mapami do plecaka i oczekiwałem na sądny dzień. Ten jak zwykle troszeczkę niemiło dokuczył. Pierwszy bus do staszowa albo nie dotarł albo baaaardzo wcześnie przyjechał przez co zamiast wyruszyć w drogę marzłem na dworcu czekając na kolejny prawie półtorej godziny. No ale dotarłem, na miejscu dokańczanie postaci i czekanie na resztę graczy. Przy okazji zaczęliśmy obmyślać postać druida dla Dominiki (?) i wpadliśmy w głupawkę przerzucając się kolejnymi genialnymi pomysłami co poskutkowało tym, ze finalnie grała druidką, której zwierzęcym towarzyszem była krowa :P

Wreszcie zaczynamy w składzie (postacie 3 poziomowe):

  • Ja - pół-elf kapłan
  • Karol - niziołek złodziej (?) z jakąś domieszką wampirzej krwi
  • Dominika - rzeczona ludzka druidka
  • Paweł - pół-orczy barbarzyńca
  • Piotr - Mistrz Podziemi

Docieramy do miasteczka położonego nad Morzem Księżycowym, skąd mieliśmy statkiem udać się do Yulash. Niestety okazało się to niemożliwe ponieważ od niedawno ruch morski został zatrzymany z powodów pojawienia się ogromnych morskich węży atakujących okręty. Jako poszukiwacze przygód nie mogliśmy inaczej zareagować niżeli zainteresować się bliżej całą sprawą. Wypytywanie karczmarza (z pomocą kilku monet) sprawiło, iż wpadliśmy na trop niezwykłych wydarzeń, które miały miejsce w niedalekiej wsi. Jacyś druidzi, kataklizm itd. Nie wydawało się to blisko powiązane ze sprawą węży, ale karczmarz twierdził co innego. Na drugi dzień wyruszyliśmy tam, wraz z wynajętą przez naszego barbarzyńcę, świtą, którą dowodził niegrzeszący inteligencją ogr. Na miejscu zastaliśmy tajemnicze wybrzuszenia. Przekopywaniem ich zajęli się najemnicy, a ja wraz z niziołkiem ruszyłem wypytać miejscowych. Ten na którego mieliśmy szczęście trafić okazał się bardzo strachliwy, a przekonywanie niziołka nic nie dały. Gdy zaś z mojej strony padły niezbyt przemyślane słowa "Daj mu spokój, ja go zaczaruję" ten wpadł w panikę i zabarykadował się w swojej chacie. Jakoś tam się dostaliśmy i zająłem się przyjacielskim przekonywaniem. Dowiedziałem się, ze jakiś czas temu przypałętali się tutaj grupka druidów bredzących o uwolnieniu zwierząt rolnych itd. Oczywiście wieśniaki nie przejęli się ich słowami a niedługo potem dało się słyszeć ogromny hałas, drzewa się przewracały a na ziemi pojawiały się okazałe wybrzuszenia jakby coś pod nią pełzało. Podziękowałem pieniędzmi za pomoc i ruszyłem do towarzyszy (jakoś w tym momencie do gry dołączył Wojtek, który wcielił się w jednego z wojowników przez nas wynajętych), gdy nagle wieśniak się drze, ze jego córka zniknęła. Druidzi wrócili czy to sprawa naszego niziołka i jego hmmm... przypadłości? Ten skierował wściekłych wieśniaków w las a my zajęliśmy się tym co wykopali najemnicy czyli dziurą prowadzącą do jakiegoś podziemnego kompleksu. Zeszliśmy na dół i zaczęło się. Na stół wylądowały kartki z kratką oraz figurki. Znaleźliśmy się na środku korytarza i zdecydowaliśmy się kierować w część gdzie migało jakieś światło. Niziołek ruszył przodem sprawdzając teren (hehe, i tak oberwał pułapką :D) i natrafiając na wielkie skrzynie wypełnione perfumami i ciuchami. Gdy tylko się do nich zbliżył z głębi korytarza ruszyły na nas dwa ogromne złowrogie niedźwiedzie. Trochę oberwaliśmy ale, ze mieliśmy wsparcie ze strony najemników to poszło gładko(toteż MG oznajmił, ze ogr zdecydował ze swoimi wojownikami udać się zbadać odwrotną stronę korytarza). Udaliśmy się dalej gdzie przy zagadkowym posągu przedstawiającym starca z liści zaatakowały nas ogromne szczury. No i tutaj trochę dostaliśmy (z czego część obrażeń otrzymana od sojuszników przez niecelne strzały) ale mimo wszystko potyczka zakończyła się dla nas zwycięsko! Na tym poprzestaliśmy ponieważ musiałem się zbierać na powrotny autobus.

Fajna sesja, kupa śmiechów (zwłaszcza z niziołka hehe), trochę erpegowania, trochę walki - dobrze było. No i pierwszy raz na sesji wykorzystałem ostatni nabytek jakim jest pudło z gumiludkami do dnd miniatures (które jakiś czas temu z damianem przetestowaliśmy i ku mojemu zaskoczeniu okazało się, ze to całkiem fajna giera). Do teraz jestem w szoku znajomości zasad przez Wojtka, co chwilę rzucającym teksty o jakichś modyfikatorach, pomniejszych zasadach itd. Szacunek, ale z drugiej strony utwierdziło mnie to, ze dla mnie jako mistrza gry ta gra w ogóle nie nadaje - lubię prostotę a tego po prostu jest zbyt dużo do nauczenia w trzeciej edycji. O wiele lepiej pod tym względem wypadła czwarta edycja, o której napiszę w następnej notce, a dotyczącej konkretnie dzisiejszej sesji. Do zobaczenia na niedzielnej sesji :)

poniedziałek, 2 stycznia 2012

Podręcznik Gracza Podziemi i Smoków edycja czwarta

Ryba, która uciekła zawsze wydaje się gruba.

Na początku grudnia 2011 roku, gruchneła w internecie wieść, ż jeszcze w rzeczonym miesiącu ukażę się polska edycja Księgi Potworów do 4 edycji. Długo odkładałem tą decyzję ale to był wystarczający impuls: Kupuje podstawki do 4 edycji! Na razie tylko Podręcznik Gracza coby sprawdzić czy warto wydawać na cały zestaw kupe PLNów. Ponizej moje odczucia po jego lekturze.

Wizualnie

Lubię czarno-białe podręczniki. Za wzór tego jak powinny wyglądać podręczniki uważam podstawki do Cybera, Wiedźmina (blah, tylko jakby jeszcze miał normalną okładkę) czy Legendy 5 Kręgów. Średnio się cieszyłem gdy Gramel wydał Nemezis i Evernighta w kolorze. Nie lubiłem wyglądu podręczników do 3 edycji DnD, niby pomysł na stare księgi jest super klimatyczny ale jakoś nie mogłem się do tego wykonania przekonać, okładki waliły dla mnie bardziej kijowym kiczem niż tajemnicą do odkrycia, a środek tez mnie nie powalił. Nie wiem, po prostu nie lubię tych podręczników :)

A podręcznik do 4 edycji? Kocham jego wygląd! Gdybym nie był tak oddany sprawie czarno-białych podręczników śmiało bym mógł powiedzieć, ze to najładniejszy podręcznik do rpg z jakim miałem styczność. Ładne kolorowe grafiki co kilka stron plus całostronicowe ilustracje na rozpoczęcie rozdziału, a tak tylko biel, czarne napisy i kolorowe oznaczenia przy tabelkach, mocach itd. Wszystko to prezentuje się bardzo elegancko. Rozmiar czcionki jest idealnie dobrany przez co czytanie tego podręcznika to czysta przyjemność.

Esensja

Od razu napiszę, ze mi się podoba to co odwalili Czarodzieje z Wybrzeża. Po pierwsze wszystko jest opisane bardzo przejrzyście. Po jednokrotnym przeczytaniu nie miałbym problemu przy rozgrywaniu sesji. To ogromny plus w porównaniu do poprzedniej edycji, która była dla mnie koszmarem ze swoją przytłaczającą ilością zasad. Walka już totalnie została przeniesiona na planszę, co tez jest dla mnie okej, lubię podumać nad figurkami i pokombinować jakby to była planszówka. W sumie to prawie wszystkie zasady w Podręczniku Gracza dotyczą rozgrywania walki. Lista umiejętności została ograniczona do mniejszej ilości (hura!), oczywiście umiejętności złodziejskie, dyplomatyczne, wiedza itd. - super, rozwiązanie pozwalające kiedy trzeba zająć się odgrywaniem postaci i kombinowaniem. Lubię tego typu prostotę w mechanice gry fabularnej, jak np. w Savage Worlds, toteż tutaj kolejny plus. Jako arcyciekawą ciekawostkę dodam, skoro już o SW, ze 4 edycja to po nich jedyny podręcznik prawie czysto mechaniczny, który nie wzbudzał u mnie magicznej chęci snu ;)

Trochę o bohaterach graczy: Podanych jest zadowalająca liczba wskazówek jak tworzyć ciekawe indywidualne postaci - w opisie ras i profesji pojawiają się różnorodne przykłady czym się mogą charakteryzować i jak mogą wyglądać przykładowe postaci, do tego ostatnim krokiem przy tworzeniu postaci są klasyczne pytania o osobowość (charakter,, kontakty międzyludzkie, podejmowanie decyzji itp.). Również pod tym względem 4 edycja prezentuję się lepiej od poprzedniczki, gdzie mimo, iż opisy ras czy profesji zajmowały więcej miejsca ale jakoś u nas nie zachęcały do kreatywności graczy i np. rózne postaci łotrzyków BG niewiele od siebie się różniły. Profesje podzielone są na cztery role, jedne specjalizują się w zadawaniu ogromnych obrażeń pojedynczym przeciwnikom, inna skupia się na atakach obszarowych, dowódca, którego zadaniem jest wspomaganiem drużyny itd.. Każda z profesji posiada swój zestaw mocy ofensywnych. Jest to super rozwiązanie niwelujące nudę podczas starć ("To ja go tnę") i nadający jej większego taktycznego zastanowienia. Taki czarodziej nadal wali czarami, ale za to profesję typowo niemagiczne teraz tez mogą się popisać potężnymi atakami, wzmocnieniami, trzaskaniem wszystkich wokół itd. Superosko. Problemem może, być tylko zapamiętanie wszystkich mocy przez graczy. Myślę, ze najlepszym rozwiązaniem byłoby zrobienie kart z opisem mocy, podzieleniem koszulek w trzech rożnych kolorach na moce nieograniczone, spotkaniowe i dzienne i powkładaniem w nie odpowiednich kart. Oczywiście nie jest tak, ze magowie i inni kapłani pozostali tylko z magią ofensywną. Operują oprócz tego jeszcze Rytuałami, których rzucanie trwa dłużej i odnoszą się poza sferę pola walki (i znowu 4 edycja to jedyny po Savage Worlds system w którym z przyjemnością zagrałbym postacią czarującą, magia nie jest trudna do opanowania a ilość czarów nie sprawia u mnie zawrotów głowy).

Przedstawienie świata ogranicza się li tylko do opisu ras i profesji oraz niezbyt dlugim opisie w rozdziale wprowadzającym. Ale właśnie ten opis wzbudził we mnie sympatię - rozgrywanie sesji w światach gdzie wielkie królestwa upadły, nieliczne miasta to jedyne jasne punkty pomiędzy dzikimi terenami i ruinami kryjącymi w sobie tajemnicę do zbadania (skarby!!).

Werdykt

Lubię to. Z ogromną chęcią rozegrałbym większą kampanię. Wydaje się, idealnym rozwiązaniem na klubowe spotkania, po pierwsze może wzbudzać pewne skojarzenie z planszówkami (które królują na klubowych spotkaniach) przez walkę na mapie taktycznej i opcjonalne wrzucenie kart mocy, po drugie jest dosyć prosta, a po trzecie ogólnie sprawia wrażenie, że została stworzona do niezbyt długich sesji trwających 3-4 godziny. No i przypomina ponoć gry MMORPG, ja tam nie wiem, w życiu w żadną na szczęście nie grałem ale jest to kolejny plus bo chyba jest kilku tego typu graczy w klubie.

Jak się ustabilizuję finansowo pewnie kupię resztę zestawu z nadzieją pogrania w klubie, a co za tym idzie wskrzeszenia w nim rpg! A na razie podręcznik poszedł dalej, Bohaterowie powoli się tworzą...

niedziela, 1 stycznia 2012

Chuczne, acz zdawna oczekiwane otwarcie

Lubię.

Start z nowym blogiem. Był sobie kiedyś wspólny blog o graniu na mieście ale zaczął się wobec mnie dziwnie zachowywać, więc się spakowałem i przeniosłem na nowy adres. Pewnie moje pisanie tu i tam nie będzie się wiele różniło, nieraz jakieś rozkminki growe, częściej jakieś prostackie relacji z rozgrywek, więc raczej do poczytania przez współgraczy mejbi.

Rok stary i nowy rok.

Pierwsze pół roku 2011 minęło bardziej pod sztandarem prób reaktywowania sesji rpg w naszym środowisku. Głównie za pomocą Neuroshimy. Generalnie jakoś szło, chociaż sesję w Klubie wzbudzały dużo negatywnych emocji u niektórych. Nie za bardzo to wszystko się udało, w sumie żadna sesja nie zostawiła u mnie w głowie żadnych fajnych wspomnień. Szkoda.

Gdy zdawało się, że Klub już dogorywa dostaliśmy potężnego kopa przy organizowaniu games roomu na Totu Festivalu. Z jednej strony pomógł nam Rebel.pl użyczając na cała imprezę sporo gier, a z drugiej pogranie z totalnie nowymi ludźmi. Wszystko to sprawiło, że przynajmniej ja dostałem niezłego pałera do odbudowania Klubu i wejścia w planszówki na pełnej kopyści. Zaczęło się kupowanie kolejnych tytułów, załatwianie gier od wydawnictw i samej placówki gdzie mamy spotkania. Szczerzę mogę powiedzieć: udało się! Prawie na każdym spotkaniu pojawia się tyle ludzi ile pojawiało się wcześniej raz na miesiąc czy dwa. Zaczęły się tez konkretniejsze ustawki poza klubowe. Choć byłoby super gdyby przychodziło więcej ludzi i żeby zainteresowali się klubem nowi ludzie to i tak jestem zadowolony. Jest dobrze :)

Oprócz działki gdzie standardowo graliśmy na tygodniu we wszelkie gry, udało się moją piwnice (tzw. Klub Stratega) przygotować do rozgrywania partii dwu osobowych. Trochę się tam pograło przez wakacje w planszówki i Neuroshime Tactics (świetny bitewniak, tylko mnie to mierzenie laserem nie podoba się(o, no i jedyny raz kiedy po dostaniu figurek byłem maksymalnie zdeterminowany je od razu pomalować i udało się, jedna figurka na dzień, do tego udało mi się w dość szybkim czasie przygotować makiety na stół - pełne zadowolenie i gotowość do rozkładania się na polu bitwy bez wstydu - galeria: http://nstactics.ning.com/photo/photo/listForContributor?screenName=1faxc8r8mqo67 ). Przez kolejne miesiące miejscówka nie była używana, ale coś tam pod koniec grudnia rozegrałem więc w sumie uznaję tę inicjatywę za kolejny plus mijanego growego roku i żywię nadzieję, ze będzie używana.

Podsumowując uznaję 2011 za bardzo dobry. Pierwsza połówka trochę niemrawa, ale mimo wszystko walczyliśmy. Za to od sierpnia wygrałem się tak, ze nieraz miałem już dość i musiałem robić przerwy. Pełno rozgrywek w Klubie jak i po zanim, z maniakami jak i z takimi, którzy z nowoczesnymi planszówkami pierwszy raz się spotkali, z rodziną i wrogami hehe. Jedyny minus to ten, ze RPG bardzo na tym ucierpiało. Od sierpnia nie rozegrałem żadnej sesji :<

2012 rozpoczynam noworocznym postanowieniem - nie kupuje nowych planszówek (heh, możliwe wyjątki: Wojna o Pierścień i jeżeli CD Projekt wyda po pl planszówki z uniwersum D&D :>). W sierpniu powinniśmy ruszyć z wypożyczalnią klubowych gier dla klubowiczów, którzy pojawiają się regularni i będą wpłacać symboliczną kwotę co miesiąc (a jak się coś uzbiera to oczywiście kupno nowej gry :>). No i oczywiści próba reaktywowania sesji rpg. Mam już na oku trzy systemy, którymi spróbujemy tego dokonać: Interface Zero(na razie tylko w pdfie ale nie mogę się doczekać paczki z wersją namacalną), 4 i 3 edycją Dungeons & Dragons. Zobaczymy czy się uda...